ที่ปลายสุดของระเบียงทางเดิน มีหน้าต่างโค้งทรงโค้งบานใหญ่
ซางเฟยหว่านยืนอยู่ที่หน้าต่าง สายตาเยือกเย็นจับจ้องไปยังภายนอก
นอกหน้าต่าง พระจันทร์เต็มดวงส่องแสง ส่องสว่างสนามหญ้าและทะเลสาบที่อยู่ใกล้ ส่องไปถึงเทือกเขาที่เต็มไปด้วยหิมะทอดยาวสุดลูกหูลูกตา
ด้านข้างของเทือกเขาหิมะ มีเงาทอดทิ้งอย่างเฉียง ๆ
ที่มีแสง ย่อมมีเงามืด
ในที่มืดมิดนั้น มีสิ่งใดบางอย่างกำลังเคลื่อนไหว แอบสอดส่ายมองดูโรงแรมภูเขาหิมะอย่างเงียบ ๆ ?
เป็นเทพเจ้าที่แท้จริงลงมา หรือเป็นปีศาจร้าย?
ซางเฟยหว่านหันกลับมามอง พูดเสียงเรียบ: "อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพวกเขาติดกรรมไว้ พวกเขาก็ต้องรับผิดชอบเอง"
"เป่ยหมิง กลับไปพักรักษาตัวที่ห้องให้ดี หากคืนนี้มีอะไรเกิดขึ้น นายอย่าเข้าไปยุ่ง"
อวี๋เป่ยหมิงยิ้ม: "แล้วเธอเล่า? เธอจะยุ่งหรือไม่?"
ซางเฟยหว่านไม่ตอบ เพียงโบกมือ: "ราตรีสวัสดิ์"
เวลาสี่ทุ่มตรง ห้องไลฟ์สดของซางเฟยหว่านก็เปิดตามปกติไม่พลาด
ไม่นาน ผู้คนก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์สดอย่างบ้าคลั่ง ข้อความในช่องแชทก็เลื่อนอย่างรวดเร็ว:
[วันนี้ฉันเห็นรูปที่ทางทีมงานลงในเว็บทางการ ปรากฏว่าหว่านหว่านไปถ่ายละครที่เทือกเขาหิมะ ระวังรักษาความอบอุ่นด้วย อย่าให้เป็นหวัด]
[รูปในเว็บทางการฉันก็เห็นแล้ว วิวเทือกเขาหิมะสวยจริง ๆ ฉันอยากรูที่อยู่ที่แน่ชัด]
[ขอชื่อและที่อยู่ของเทือกเขาหิมะด้วย! กำลังอยากไปเล่นสกีพอดี]
[ปกติฉันกลัวหนาวมาก แต่ตอนนี้ก็ถูกปลูกฝนให้อยากไปสัมผัสวิวเทือกเขาหิมะแล้ว]