หลงอ้าวเทียนกลั้นหายใจตั้งสติ มองออกไปยังสภาพภายนอกอีกครั้ง—ตอนแรกภายนอกไม่ได้เปิดไฟ ดังนั้นเขาจึงไม่เคยเห็นภาพทั้งหมดชัดเจน
ขณะนี้ ดวงตาของหลงอ้าวเทียนค่อย ๆ ไล่สำรวจผ่านรูเล็ก ๆ ทีละนิด เห็นว่าภายนอกน่าจะเป็นห้องที่ค่อนข้างใหญ่ ตกแต่งอย่างดี พื้นหินอ่อน โคมไฟคริสตัลสวยงาม รวมถึงโต๊ะเก้าอี้ไม้แดงชั้นดี
ทันใดนั้น ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นมาอย่างกะทันหัน เห็นโต๊ะบูชาในห้อง!
บนโต๊ะบูชา ดอกไม้สด ถาดผลไม้ เทียน กำยาน ครบครัน นอกเหนือจากนั้นยังมีรูปถ่ายขาวดำรูปหนึ่ง
ในรูปเป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง ตอนที่หลงอ้าวเทียนมองรูป เขารู้สึกคลุมเครือว่าคนในรูปก็กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน
ส่วนคุณนายที่แต่งตัวประณีตคนนั้น เดินด้วยรองเท้าส้นสูงไปยังหน้ารูปถ่ายหน้าศพ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า "หลานรักอย่ากลัว ย่าเดี๋ยวก็ส่งตัวแทนไปให้เร็ว ๆ นี้แหละ อีกไม่นานก็กลับมาได้แล้ว"
พูดจบ ผู้หญิงคนนั้นก็หันไปพูดกับชายข้างกายว่า "ท่านนายท่านเถียน เริ่มได้หรือยัง?"
นายท่านเถียนดูเวลา "ตอนนี้เพิ่งสิบโมงครึ่ง ดีที่สุดคือเที่ยงคืนตรง ซึ่งเป็นช่วงที่พลังหยินเข้มข้นที่สุด ควรจัดพิธีฝังศพในช่วงนั้น"
"ต้องรออีกกว่าหนึ่งชั่วโมงหรือ?" คุณนายดูเหมือนจะกระวนกระวายใจเล็กน้อย
"ท่านผู้หญิง จะต้องจัดพิธีในเวลาที่เป็นมงคลที่สุดเท่านั้น จึงจะสามารถหลอกฟ้าข้ามทะเลได้ และวิญญาณของคุณชายหลังจากกลับมาแล้วจะฟื้นฟูสู่สภาพดีที่สุดด้วย"