"ขอโทษนะ เฮนรี่"
ในขณะที่ซาร่ากำลังจะเหนี่ยวไกปืน ซางเฟยหว่านก็เดินเข้ามาข้างหน้าพลางพูดขึ้นว่า "ขอฉันดูหน่อยสิว่านี่คือหนังสืออะไร"
"อย่าแตะต้อง!" ซาร่าอุทานด้วยความตกใจ
แต่ซางเฟยหว่านยกมือขึ้นจับหนังสือไว้ แล้วดึงมันออกจากมือของเฮนรี่อย่างง่ายดาย
เลือดอาบเต็มมือของเฮนรี่ ใบหน้าซีดเซียวเพราะเสียเลือดมาก แต่การรอดตายครั้งนี้ทำให้เขาถอนหายใจโล่งอก
หลี่เซี่ยงตงก็ยังรู้สึกหวาดกลัวตามๆ กัน เขามองซางเฟยหว่านอย่างไม่เชื่อสายตา
ซางเฟยหว่านพูดภาษาอังกฤษสำเนียงคล่องแคล่วว่า "แค่หนังสือเล่มเดียวยังจัดการไม่ได้ ยังกล้าบุกเข้ามาที่นี่อีกหรือ?"
ซาร่าลืมตาโตด้วยความไม่อยากเชื่อ "ผีร้ายในหนังสือเล่มนี้แข็งแกร่งมาก เธอทำได้ยังไง?"
อวี๋เป่ยหมิงพูดว่า "แอนทีโลปคิดว่ากวางเสือโคร่งน่ากลัว เพราะมันแข็งแกร่งไม่พอ"
ซางเฟยหว่านได้ยินก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย "ตลอดทางไม่เห็นเธอพูดภาษาอังกฤษเลย ไม่คิดว่าเธอจะพูดได้ดีกว่าฉันอีก"
ก่อนที่ซางเฟยหว่านจะข้ามมิติมา ร่างนี้เป็นคนเรียนเก่ง และเธอสืบทอดความทรงจำและความสามารถทั้งหมดของเจ้าของร่างเดิม ภาษาอังกฤษจึงไม่ใช่ปัญหา
อวี๋เป่ยหมิงเคยต่อสู้กับปีศาจร้ายตะวันตกเมื่อร้อยปีก่อน ชนะแล้วก็ดูดกลืนโอสถปีศาจไปด้วย จึงสืบทอดความสามารถของพวกมันมาโดยปริยาย ดังนั้นภาษาอังกฤษของเขาจึงสำเนียงดีมาก
ซางเฟยหว่านไม่มีเวลาอธิบายให้สมาชิกทีมฟังมากนัก ก้มหน้ามองหนังสือในมือ
ในตอนนี้ หนังสือถูกย้อมเป็นสีแดงด้วยเลือดจนดูใหม่เอี่ยม ราวกับว่าได้ดื่มเลือดแล้วกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง