ซางเฟยหว่านรับเช็คมูลค่าหนึ่งร้อยล้านไว้อย่างไม่เกรงใจ
เมื่อเห็นเธอยอมรับ เจิ้งหลานซินจึงพูดต่อว่า "เสี่ยวชิวเลือกวันไว้แล้ว วันพุธหน้าเป็นวันมงคล เหมาะแก่การจดทะเบียนสมรส ตอนเย็นเราจะเตรียมโต๊ะไว้ เรียกครอบครัวมากินข้าวด้วยกัน ทำความรู้จักกัน คุณซางถือเป็นแม่สื่อของเรา และก็เป็นเพื่อนกับอาจารย์ด้วย ไม่ทราบว่าพอจะให้เกียรติมากินข้าวด้วยกันได้ไหม?"
ซางเฟยหว่านตอบ "ได้ ฉันจะไปแน่นอน"
เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย แล้วพูดต่อ "ลูกสาวของคุณ ยังไม่รู้ว่าคุณจะแต่งงานอีกใช่ไหม?"
เจิ้งหลานซินกล่าว "ก่อนหน้านี้เพราะการขัดขวางของครอบครัว ทำให้ฉันกับชิวผู้เฒ่าพลาดกันไปหลายสิบปี ครั้งนี้ฉันเลยเตรียมจะจดทะเบียนให้เรียบร้อยก่อน แล้วค่อยบอก ตอนกินข้าวค่อยพบหน้ากันก็พอ"
ซางเฟยหว่านได้ฟัง ก็รู้ว่าเธอคิดรอบคอบแล้ว จึงไม่พูดอะไรอีก
เจิ้งหลานซินคุยอยู่สักพัก ก็ลุกขึ้นลา ตอนเดินออกประตูพอดีได้เจอกับจางเสวี่ยเสวี่ย
จางเสวี่ยเสวี่ยเห็นสร้อยคอที่เธอสวมอยู่ ก็ตกใจอยู่ครู่หนึ่ง รีบเดินมาถามซางเฟยหว่าน "ดาราเทพ ไปอยู่ที่เธอได้ยังไง?"
ซางเฟยหว่านตอบ "เธอยังไม่รู้อีกเหรอ? นั่นคือคู่หมั้นของชิวผู้เฒ่า ดาราเทพคือของหมั้นที่อวี๋เป่ยหมิงให้เป็นสินสอด"
จางเสวี่ยเสวี่ยอิจฉามาก "สร้อยเส้นที่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยพลังปราณวิญญาณและพลังมังกรมาหลายปีเนี่ย เป็นของล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้เลย แต่น่าเสียดาย ที่คนธรรมดาใส่ได้แค่ยืดอายุขัย ถ้าให้ฉันล่ะก็ ระดับการบำเพ็ญของฉันต้องเพิ่มขึ้นอีกมากแน่"
ซางเฟยหว่านเหลือบมองเธอ "งั้นเธอยอมตกเป็นของชิวผู้เฒ่าเพื่อแลกกับสร้อยงั้นเหรอ?"