คำพูดนี้ทำให้ช่องแชทเดือดพล่านขึ้นทันที
[ประติมากรรมทรายยังฟื้นคืนชีพได้ด้วยเหรอ ไม่จับต้องแล้วแตกกระจายหรยังไง]
[อันนี้ฉันจัดการเองได้ ทรายมันกลัวน้ำ ให้คลื่นซัดเข้าไปหน่อยก็ละลายหายแล้ว]
[ไม่แนะนำให้ทำลายทิ้งตรง ๆ ลองขึ้นราคาแล้วขายดีกว่า รับรองดึงนักท่องเที่ยวมาได้เพียบ]
[ใช่ ๆ ส่งพิกัดมาส่วนตัวเลย ฉันจะไปเยี่ยมชม]
[งานที่คุณปั้นเป็นอะไร คนทั่วไปมักชอบแกะสลักเป็นสาวงาม ถ้าสาวงามฟื้นขึ้นมาจริงคุณก็ร่ำรวยแล้ว จะกลัวทำไม ถ้าเป็นฉันยังอยากได้เลย]
ศิลปินน้อยหวังหน้าเขินอาย พูดตะกุกตะกักว่า "ก็... ก็นับว่าเป็นสาวงามนะ แต่ไม่ใช่แบบธรรมดา"
พูดจบเขาก็เลื่อนกล้องไปด้านข้าง ทำให้ผลงานประติมากรรมทรายโผล่ขึ้นมาในห้องถ่ายทอดสดอย่างกะทันหัน
แม้ท้องฟ้าจะมืดสลัว แต่ยังมองเห็นลาง ๆ ว่าเป็นสัตว์ประหลาดร่างกำยำหน้าเขียวเขี้ยวยาว กำลังถือพู่กันนอนคว่ำอยู่หน้าโต๊ะเขียนหนังสือที่แกะสลักจากทรายเช่นกัน ตั้งอกตั้งใจบรรจงวาดหนังสาวงามที่นิ่มยวบอยู่แผ่นหนึ่ง!
เพียงกวาดสายตาผ่านหนึ่งครั้ง ก็ทำให้เหล่าชาวเน็ตในห้องถ่ายทอดสดตกใจหมด
[เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย! นั่นมันอะไรวะ!]
[ฉันว่าเป็นสาวงาม แต่คุณดันให้ดูสัตว์ประหลาดหน้าเขียวเขี้ยวยาว หัวใจฉันแทบหลุดออกมา!]
[อ้ากกก เลื่อนกล้องออกเร็ว ฉันไม่กล้าดูถ่ายทอดสดแล้ว!]
[ฉันจำได้ นี่มันผีหนังร่าง! เรื่องในเหลียวไจ ฉันเคยเห็นภาพประกอบบนเน็ต คุณปั้นได้เหมือนจริงมากเลย!]