ไป๋จวิ้นไม่ชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่ก่อน ไม่คิดเลยว่าจากโรงเรียนมาหลายปีแล้ว กลับต้องมาคว่ำหนังสืออ่านทีละคำ ๆ ตัวอักษรที่น่าเบื่อเหล่านั้นอีก
อ่านไปอ่านมา กลับพบว่าจางเสวี่ยเสวี่ยเผลอหลับไปบนโซฟาเสียแล้ว!
"จางเสวี่ยเสวี่ย นาย..." พูดได้แค่นั้น เขาก็รีบหุบปาก ปิดหนังสือ แล้วห่มผ้าให้จางเสวี่ยเสวี่ย
แต่เมื่อเขากำลังจะเดินจากไปอย่างเบามือ กลับได้ยินจางเสวี่ยเสวี่ยพูดว่า "อ่านต่อสิ อย่าหยุด"
ตอนพูด เธอไม่แม้แต่จะลืมตา
ไป๋จวิ้นโกรธมาก:"จางเสวี่ยเสวี่ย นายแกล้งฉันใช่ไหม?"
จางเสวี่ยเสวี่ยหาว:"ตอนนี้รู้แล้วใช่ไหมว่ารู้สึกอย่างไรที่ถูกขูดรีด?"
ไป๋จวิ้นพูด:"ฉันมอบหมายงานให้แก่มากมาย แต่ค่าตอบแทนก็ไม่ได้ขาดเลยสักนิด แกยังได้รับเลือกเป็นนักแสดงหญิงที่ทำเงินมากที่สุดแห่งปีอีกนะ รู้ไหม?"
จางเสวี่ยเสวี่ยพูด:"แต่ฉันไม่เคยขาดเงินเลยสักนิด"
ไป๋จวิ้นโบกมือ:"เรื่องก่อนหน้าไม่ต้องพูดถึง ต่อไปแกยังจะแกล้งฉันยังไงอีก พูดข้อเรียกร้องของแกออกมาทีเดียวเลย"
จางเสวี่ยเสวี่ยพูด:"ข้อเรียกร้องของฉันไม่มาก แค่ให้แกอ่าน[บันทึกประวัติศาสตร์]ให้จบ แล้วก็อ่าน[เหลียวไจจื้ออี้][นิยายประวัติศาสตร์ยุคชุนชิวจ้านกว๋อ][ประวัติศาสตร์ราชวงศ์ฮั่น]อีกครั้งหนึ่ง หนังสือเล่มอื่น ๆ...เอ๊ะ ฉันมีความรู้น้อยนึกไม่ออกแล้ว แค่นี้ก่อนก็พอ"