ซางเฟยหว่านเห็นว่าการเกลี้ยกล่อมไร้ผล จึงพูดกับอวี๋เป่ยหมิงว่า
"วิธีนี้ไม่เวิร์ก พลังระดับเราต่างจากเขามากเกินไป ต้านทานไม่ไหว กระดิ่งถั่วแดงถึงแม้จะเป็นของวิเศษกึ่งเซียน แต่ยังไงก็เป็นเพียงของวิเศษ ไม่อาจสู้ปีศาจใหญ่ขั้นหยวนอิงได้"
ซางเฟยหว่านสมองหมุนเร็วมาก จู่ ๆ ก็นึกอะไรได้ กำลังจะพูดออกมา แต่กลับได้ยินอวี๋เป่ยหมิงพูดว่า "ใช้ค่ายกล ใช้ค่ายกลสี่ทิศแปดทิศของเจ้า อาศัยพลังค่ายกล ทำลายเขาซะ!"
"เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้ารู้ค่ายกลสี่ทิศแปดทิศ?"
"ข้าจะล่อมันไปเอง เจ้ารีบตั้งค่ายกลเร็ว!"
อวี๋เป่ยหมิงพูดจบก็ผลักซางเฟยหว่านออกไป แล้วหันกลับมาฟันดาบใส่จักรพรรดิมังกรน้ำ ฟันเปลวเพลิงที่พ่นออกมาขาดเป็นสองท่อน
ถ้าเป็นยามที่เขามีพลังเต็มที่ ฟันนี้ลงไป จักรพรรดิมังกรน้ำคงถูกสังหารอย่างง่ายดาย
แต่ตอนนี้พลังของเขาถูกกดไว้ ไม่สามารถทำอันตรายจักรพรรดิมังกรน้ำได้แม้แต่น้อย
ร่างใหญ่โตของจักรพรรดิมังกรน้ำบิดไปมาบนอากาศ หัวเราะเสียงดัง "คิดไม่ถึงว่าเจ้าสำนักเขาโส่วหลงที่ทำให้ปีศาจทั้งหล้าเกรงกลัว กลับถูกข้าล่าได้จนต้องหนีหัวซุกหัวซุน ดูท่าจักรพรรดิมังกรน้ำผู้นี้จะมีชะตาฟ้าลิขิต ต้องกลายเป็นจักรพรรดิที่แท้จริงของโลกนี้!"
อวี๋เป่ยหมิงเย้ยหยัน "ข้ายังอยู่ พวกเจ้าปีศาจทั้งหลายก็อย่าหวังจะได้เจอแสงตะวัน!"
"งั้นข้าจะทำลายเจ้า!" ความโกรธของจักรพรรดิมังกรน้ำถูกจุดขึ้น พุ่งเข้าใส่อวี๋เป่ยหมิง