ช่วงท้องแก่ สามีก็ทะเลาะเรื่องเล็กน้อยอีกครั้ง แล้วกดเมียลงกับพื้นซ้อมหนักมาก
เมียก็เลยคลอดก่อนกำหนด คลอดลูกเร็วกว่ากำหนดหนึ่งเดือน
ครั้งนี้ เมียคิดจะเลิกอีก แต่ลูกเกิดมาแล้ว ยังคลอดก่อนกำหนด ต้องอยู่ในตู้อบ วันละหลายตังค์
ถ้าหย่ากัน ลูกจะทำยังไง?
แต่สามีเธอ ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดูแลอยู่ข้างเตียงคนไข้ ส่งข้าวส่งน้ำ
เขายังดูแลลูกอย่างละเอียด เปลี่ยนผ้าอ้อม อุ้มลูกกล่อมอย่างอ่อนโยน ทั้งตัวแผ่รัศมีความเป็นพ่อ
แม่ห้องข้างๆ สองเตียงคนไข้พากันชม: "ดูผู้ชายเขา ดูแลคนเก่ง กล่อมลูกเก่ง! ผู้ชายแบบนี้ตอนนี้หายากนะ"
ได้คำชม เขาไม่รู้สึกผิดแม้แต่นิด ยังยิ้มหน้าซื่อ: "เมียฉันคลอดลูกลำบาก ฉันดูแลแม่ลูกก็สมควรแล้ว"
มีเพียงเบ่งบานที่ร้องไห้เงียบๆ ไม่รู้จะไปทางไหน
เธอคิดจะหย่าหลายครั้ง แต่ถ้าหย่าแล้ว จะเลี้ยงลูกยังไง?
บ้านแม่พึ่งไม่ได้ พ่อไม่แยแสเธอจะตายจะอยู่ ยังปฏิเสธที่เธอจะกลับไปอยู่ไฟเดือน ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ
ไม่มีเงิน ไม่มีบ้านแม่คอยหนุน ผู้หญิงก้าวผิดก้าวหนึ่งก็จมปลัก ถอนตัวไม่ขึ้น
ช่างเถอะ ถ้านี่คือชะตาชีวิต ก็ยอม!
ขอแค่ลูกมีบ้านที่อบอุ่น โตมาอย่างแข็งแรง เธอทนลำบากหน่อยก็ยอม ใครจะไปรู้ว่าเธอตอนนั้นตาบอด เลือกผู้ชายแบบนี้เลย?