ซางเฟยหว่านเหลือบมองผังเซิ่งหย่งอย่างเย็นชา แล้วพูดว่า
"คุณแย่งสายตรงมาได้ยังไง ตัวเองคงรู้ดี จุดนี้ฉันไม่ถือสา แต่ปัญหาของคุณ ฉันแก้ไม่ได้"
ผังเซิ่งหย่งไม่ยอมแพ้ "ทำไมแก้ไม่ได้? คุณแค่ใช้ยันต์แผ่นเดียวก็ทำให้ขาของคนแก่นั้นที่พิการมาหลายปีกลับมาเดินได้ แล้วทำไมของฉันถึงแก้ไม่ได้ล่ะ?"
"คนแก่นั้นให้ค่าตอบแทนคุณแค่สองพันหยวน คุณยังช่วยเขาขนาดนั้น ทำไมช่วยฉันไม่ได้?"
"คุณซาง ถึงแม้ตอนนี้คุณจะเป็นเน็ตไอดอล มีชื่อเสียงบ้างในรายการวาไรตี้ แต่ท้ายที่สุด คุณก็ยังเป็นคนธรรมดา ทำไมต้องปิดโอกาสตัวเองขนาดนั้นด้วย?"
"มีเพื่อนมากกว่ามีศัตรูดีกว่านะ"
สีหน้าซางเฟยหว่านเย็นลงเล็กน้อย "คุณผังนี่กำลังขู่ฉันเหรอ?"
ผังเซิ่งหย่งรีบพูด "ไม่ไม่ ไม่ใช่ขู่ ไม่ใช่ขู่แน่นอน! ผมแค่อยากคุยกับคุณซางอย่างเปิดอก ผมเป็นนักธุรกิจ เชื่อว่าทุกอย่างในโลกนี้ตั้งราคาได้"
คำพูดนี้ทำให้เหล่าชาวเน็ตที่กินแตงอยู่ในห้องส่งข้อความไม่พอใจ:
[คนนี้ใคร? ปากใหญ่จัง จะซื้อชีวิตด้วยเงินเหรอ?]
[ร่างกายมีปัญหา ทำไมไม่ไปโรงพยาบาล?]
[โรคที่โรงพยาบาลรักษาไม่ได้แน่นอน ถ้าเดาไม่ผิด คุณผังนี่คงเป็นโรคร้าย?]
[ถ้าสุขภาพและความเป็นความตายซื้อได้ด้วยเงิน โลกนี้จะเหลือความยุติธรรมอะไร?]