เมื่อเห็นผู้ไล่ล่าจากไป ทั้งผู้กำกับและเซวียเล่อซานต่างถอนหายใจโล่งอก
แต่เมื่อหันไปกลับเห็นอวี๋เป่ยหมิงมีสีหน้าเรียบเฉย ส่วนซางเฟยหว่านถึงขั้นเริ่มจับฉลากชาวเน็ตคนที่สองเพื่อเชื่อมต่อแล้ว
เซวียเล่อซานถาม "พวกคุณไม่ตื่นเต้นกันเลยเหรอ?"
ซางเฟยหว่านถามอย่างแปลกใจ "ผู้ไล่ล่าก็ไปกันหมดแล้วไม่ใช่หรือ? จะต้องตื่นเต้นทำไม?"
เซวียเล่อซาน "…"
[โอ้โห สตรีมเมอร์คนนี้ใจเย็นจริงๆ เมื่อกี้ฉันได้ยินเสียงหมาเห่ายังตกใจแทบแย่ แต่สตรีมเมอร์กลับนั่งถ่ายทอดสดต่อได้อย่างใจเย็น สมกับเป็นเทพธิดาของฉันจริงๆ!]
[นั่นคือความใจเย็นเหรอ? ฉันว่าเหมือนไร้หัวใจมากกว่า ไม่งั้นทำไมไม่ไปช่วยเสวี่ยเสวี่ยของฉันล่ะ?]
[ที่สตรีมเมอร์ใจเย็นขนาดนี้ ต้องคำนวณอะไรได้แน่ๆ]
ทางด้านซางเฟยหว่านเริ่มการเชื่อมต่อกับผู้ชมคนที่สองของคืนนี้แล้ว
บนหน้าจอปรากฏภาพหญิงชราผมขาวโพลน เสื้อผ้าเต็มไปด้วยคราบสกปรก มือถือถุงพลาสติกใบหนึ่ง ในถุงมีขนมปังกับขนมปังกรอบอะไรทำนองนั้น
ตอนนี้ หญิงชรากำลังจ้องมองเลนส์กล้องด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น
ซางเฟยหว่านถามตามปกติ "คุณต้องการให้ทำนายอะไร?"
หญิงชราถามอย่างงุนงง "ทำนายอะไรนะ?"
เธอเก็บโทรศัพท์มือถือได้เครื่องหนึ่งบนถนน แล้วก็เลื่อนเข้ามาในห้องถ่ายทอดสดของซางเฟยหว่าน แถมยังกดอะไรไปไม่รู้ บนจอโทรศัพท์ก็เลยมีหน้าของเธอปรากฏขึ้นมา จนถึงตอนนี้ เธอก็ยังไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ทำอะไร