ที่โรงแรมหรงกุยหาเสี่ยวชิวไม่พบ เจิ้งหลานซินจึงออกตามหาไปถึงบ้านเกิดของเขา
ครั้งก่อนเขาบอกว่าเขาเติบโตที่เขาโส่วหลง และเล่าเรื่องสนุก ๆ บนเขามากมายให้เธอฟัง
เธอคิดว่า โลกภายนอกกว้างใหญ่ การหาคนเหมือนงมเข็มในทะเล หากไปที่บ้านเกิดของเขา ก็คงจะพบเขาได้ใช่ไหม?
แต่เรื่องกลับไม่เป็นอย่างที่เธอคิดง่ายๆ
ทั้งที่ที่อยู่ที่เขาให้ไว้อยู่ใกล้เทือกเขาคุนหลุน แต่เธอถามชาวบ้านทั่วละแวกนั้น ก็ไม่มีใครเคยได้ยินชื่อเขาโส่วหลง
ชายคนนั้น จู่ๆ ก็ปรากฏตัวในโลกของเธอ แล้วก็หายไปอย่างกะทันหัน แต่กลับเอาความรู้สึกทั้งหมดของเธอไปด้วย
เวลาผ่านไปจนอายุ 31 ปี เจิ้งหลานซินก็ได้พบพ่อของเธออีกครั้ง
เขาบอกลูกสาวว่า "ไม่ใช่พ่อใจร้าย จำเป็นต้องบังคับให้เธอแต่งงานกับคนที่เธอไม่ชอบ ที่จริงช่วงสิบปีมานี้ ธุรกิจของครอบครัวเราตกต่ำลงเรื่อยๆ เราจึงจำเป็นต้องพึ่งพาการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลผัง"
"เธอโตมาอย่างสุขสบาย ได้เสพสุขความมั่งคั่งที่คนธรรมดาไม่สามารถเข้าถึง ดังนั้น ก็ควรต้องรับผิดชอบหน้าที่ของเธอ เมื่อจำเป็น อาจต้องเสียสละบางอย่างเพื่อผลประโยชน์ของครอบครัว"
ในเวลานั้น เจิ้งหลานซินสิ้นหวังแล้ว
เธอคิด ถ้าแต่งงานกับคนที่รักไม่ได้ แล้วจะแต่งกับใครก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ?
เธอตกลงตามการจัดการเรื่องแต่งงานของพ่อ และกลายเป็นคุณนายผังในเวลาต่อมา