อันที่จริง ผู้หญิงจะรู้ได้ว่าผู้ชายยังรักเธออยู่หรือไม่ จากรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ มากมาย
จากน้ำเสียงเวลาพูด จากสีหน้าแหย ๆ ที่เต็มไปด้วยความรำคาญ จากที่เขาไม่ยอมปกป้องศักดิ์ศรีของเธอต่อหน้าครอบครัวอีกต่อไป เธอก็รู้แล้วว่าสามีเปลี่ยนไป
เธอเพียงแต่กลัวการถูกทอดทิ้ง ไม่รู้จะเผชิญหน้ากับชีวิตที่ไร้ทางพึ่งพาต่อไปได้อย่างไร
[พี่สาวทับทิมฟังฉันนะ ต่อให้ไม่มีลูก ก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างงดงามด้วยตัวเองได้ มีครอบครัวไร้บุตรมากมายที่ยังใช้ชีวิตได้ดีไม่ใช่เหรอ?]
[ใช่แล้ว จะมีลูกไม่ได้ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย อยู่คนเดียวยังอิสระกว่าอีก]
[ยุคไหนแล้ว ยังถูกความคิดโบราณแบบนี้ผูกมัดอยู่อีก?]
[ถึงแม้ยุคสมัยจะก้าวหน้า ผู้หญิงก็พึ่งพาตนเองได้แล้ว แต่หลายคนก็ยังมีความคิดแบบดั้งเดิม โดยเฉพาะเรื่องการสืบทอดวงศ์ตระกูล]
[ถึงแม้... แต่ทำไมฝ่ายที่เจ็บปวดถึงเป็นผู้หญิงเสมอ?]
[เรื่องแบบนี้ไม่ควรแบ่งแยกหญิงชายหรอก ฉันเป็นผู้ชายก็มีลูกไม่ได้ แฟนเก่าฉันก็ฟ้องหย่าทันที จะลองหลอดแก้วเหรอ? ไม่มีทาง!]
[พี่ชายข้างบนเก่งกว่าฉันอีก เมียฉันนอกใจฉันตรง ๆ คลอดลูกกับคนอื่นจะมาสืบทอดมรดกฉัน โชคดีที่จับได้ ทันหยุดการสูญเสีย (หยุดการสูญเสีย) เอาไว้ได้ทัน เอ่อ พูดไปก็มีแต่น้ำตา]
ทับทิมดึงสติกลับมาจากความเศร้า เช็ดน้ำตา กำลังจะจ่ายค่าทำนายให้ซางเฟยหว่าน
ซางเฟยหว่านพูดว่า "ค่าทำนายครั้งนี้เก็บไว้ก่อนเถอะ อีกอย่าง ฉันจะช่วยเธอดูดวงเนื้อคู่ให้อีกครั้ง ถ้าทายถูก ค่อยจ่ายรวมกันทีหลัง"
ทับทิมตะลึง: "ผู้หญิงแบบฉันยังจะมีเนื้อคู่อีกเหรอ?"