เจิ้งหลานซินหลังจากหย่ากับผังเซิ่งหย่ง ต่างคนต่างแยกทาง เธอได้แบ่งทรัพย์สินครึ่งหนึ่ง และตอนนี้กลายเป็นสาวมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศไปแล้ว
เธอมีบ้านไม่ขาดอยู่แล้ว ตั้งใจจะให้ชิวผู้เฒ่าย้ายออกมาอยู่กับเธอ
แต่ชิวผู้เฒ่าเห็นว่าทิ้งอาจารย์ให้อยู่คนเดียวก็อดสงสารไม่ได้ จึงขออนุญาตอาจารย์ แล้วให้เจิ้งหลานซินย้ายเข้ามาอยู่ที่เจี้ยงเยว่ซานจวงด้วยกัน
เจิ้งหลานซินจะมาอยู่ด้วย จะมาแบบมือเปล่าได้อย่างไร
สาวมหาเศรษฐีโบกมือปัด สั่งซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่ทั้งหลัง แล้วยังส่งผู้ช่วยไปหานายหน้าซื้อวิลล่าทั้งหลังในราคาสูงลิ่ว
ชิวผู้เฒ่ารู้สึกเกรงใจ บอกกับเจิ้งหลานซินว่า "บ้านเธอซื้อ เฟอร์นิเจอร์ก็เธอซื้อ งั้นฉันไม่กลายเป็นพวกกินข้าวต้มดอกไม้รึไง?"
เจิ้งหลานซินถลึงตาใส่เขา "ตอนหนุ่ม ๆ เธอก็กินมาแล้วนี่นา ไหงแก่แล้วกลับหน้านั้นบางลงไปได้"
ชิวผู้เฒ่าพูด "ตอนหนุ่ม ๆ ฉันเป็นบอดี้การ์ดให้เธอ เธอเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำฉันก็คือค่าจ้าง แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนกันนี่นา"
เจิ้งหลานซินหัวเราะ "งั้นตอนนี้เธอก็มาเป็นบอดี้การ์ดให้ฉันสิ"
ชิวผู้เฒ่าคิดอยู่นาน "ได้ ต่อไปฉันจะปกป้องเธอเอง!"
คู่รักที่จากกันมานาน แม้จะต่างเข้าวัยชรา แต่สุขภาพร่างกายของทั้งคู่ก็ยังแข็งแรงไม่แพ้ใคร
ยิ่งโดยเฉพาะชิวผู้เฒ่า อย่าเห็นว่าอายุจริงจะปาเข้าไปเกือบ 70 ปีแล้ว แต่เขาถูกหล่อเลี้ยงด้วยพลังปราณวิญญาณของเขาโส่วหลงมาตั้งแต่เด็ก ร่างกายย่อมแตกต่างจากคนทั่วไป เวลาทำงานคล่องแคล่วกว่า รปภ. หนุ่ม ๆ ในหมู่บ้านเสียอีก
ส่วนเรื่องบางอย่าง...ก็ไม่แพ้หนุ่ม ๆ เหมือนกัน