ในความฝัน หญิงสาวในชุดแดงเจ้าสาว ยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอันกว้างใหญ่ไพศาล อาภรณ์พลิ้วไหว น่าดูชมยิ่งนัก
ในตอนแรกภาพในฝันเลือนรางราวกับมีไอน้ำบางๆ ปกคลุม มองเห็นเพียงเงารางๆ
ต่อมา เงาร่างนั้นค่อยๆ ชัดเจนขึ้น เขายังได้ยินเสียงสะอื้นไห้และเสียงพูดของหญิงสาวอีกด้วย
น้ำเสียงของเธออ่อนหวานไพเราะ แต่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าไม่รู้จบ: "ชาตินี้ไม่อาจอยู่ร่วมกันได้ คงต้องรอชาติหน้าไปสานสัมพันธ์ต่อ..."
เธอก้าวเดิน มุ่งหน้าไปยังผืนน้ำเบื้องหน้า — ท่าทางจะกระโดดแม่น้ำฆ่าตัวตาย!
"อย่านะ!"
เขาร้องตะโกนด้วยความร้อนใจ หญิงสาวเบื้องหน้าได้ยินเสียง ค่อยๆ หันกลับมา—
แต่ทว่า ในตอนที่เธอกำลังจะเผยโฉมหน้าที่แท้จริง ภาพเบื้องหน้าก็กระจายหายไปราวกับละอองน้ำ ฝันดับ คนตื่น ไม่เห็นเงางามอีกต่อไป
ชายหนุ่มที่โสดมา 25 ปีจะทนไหวได้อย่างไร? ตกหลุมรักเงาร่างระหงนั้นทันที
"สตรีมเมอร์ ผ่านมาสามเดือนเต็มแล้ว ผมฝันถึงเธอทุกคืน ทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมาใจเจ็บปวดเหลือเกิน รู้สึกเหมือนสูญเสียของสำคัญไป"
"ผมคิดว่านี่ไม่ใช่ความฝันที่ไร้สาเหตุแน่นอน เป็นความทรงจำจากชาติก่อนที่หลงเหลือมาหรือเปล่า?"
"สาวสวยคนนั้น... เธอต้องเป็นคนรักในชาติก่อนของผมแน่นอน เพราะชาติก่อนอยู่ร่วมกันไม่ได้ จึงเหลือความเสียดายไว้ ชาตินี้ผมจึงรักษาความบริสุทธิ์ไว้เพื่อเธอ—ถึงแม้จะไม่ใช่ความสมัครใจก็ตาม"