ช่วงเวลานี้ ไล่ลมกอดโทรศัพท์แน่น ฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ซางเฟยหว่าน
"สตรีมเมอร์ ขอร้องละ ช่วยอาฮาด้วย! ช่วยวัวของผมด้วย! พี่บอกพ่อผมสิคะ ว่าวัวตัวนี้ไม่ใช่วัวธรรมดา มันกลายร่างเป็นวิญญาณแล้ว มันจะปกป้องคุ้มครองครอบครัวให้ปลอดภัยใช่ไหม? สตรีมเมอร์เป็นสตรีมเมอร์สายมู มีแฟนคลับเยอะแยะ พี่พูดแล้วต้องมีน้ำหนักกว่าผมแน่นอน!"
ซางเฟยหว่านเข้าใจความหมายของไล่ลม
เขาหวังให้เธอช่วยให้วัวตัวนี้มีความหมายที่แตกต่างออกไป แม้กระทั่งต้องร่วมกันโกหกสักครั้ง เพื่อช่วยวัวชราให้รอดพ้นจากหายนะที่จะมาถึง
แต่ซางเฟยหว่านก็ยังคงตอบเหมือนครั้งๆ ที่ผ่านมา "วัวตัวนี้ไม่ได้กลายร่างเป็นวิญญาณจริง ฉันพูดโกหกไม่ได้"
ไล่ลมผิดหวังอย่างที่สุด ความหวังสุดท้ายก็พังทลาย เขาไม่มีทางคิดออกแล้วว่าจะช่วยวัวชราไว้ได้อย่างไร
บนช่องแชท ผู้คนยังคงถกเถียงกันไม่หยุด:
[หว่านหว่าน จริงๆ แล้วคุณไม่จำเป็นต้องซื่อสัตย์ถึงขนาดนั้นก็ได้ การโกหกเพื่อสิ่งที่ดีงาม ถ้าช่วยวัวตัวน่าสงสารตัวหนึ่งรอดได้ ช่วยเด็กคนนี้ได้สักครั้ง ก็ถือเป็นบุญกุศลอย่างหนึ่ง]
[แม้ฉันจะเห็นใจวัวก็จริง แต่หว่านหว่านคือบุคคลสาธารณะ ถ้าเธอพูดโกหกได้ง่าย ๆ พูดแล้วเปลี่ยน ความน่าเชื่อถือของเธอจะเหลืออะไร? ต่อไปนี้แฟนคลับจะไว้ใจเธอได้อย่างไร?]
[แต่วัวก็น่าสงสารจริง ๆ หว่านหว่านมีวิธีช่วยวัวชราไหม?]
[ช่วยวัวตัวนี้แล้ว วัวตัวอื่นล่ะ? วัวตัวอื่นก็ไม่น่าสงสารเหรอ?]