9 โมงตรง เจ้าหน้าที่เตรียมพร้อมทุกอย่าง การถ่ายทอดสดของรายการ "สวรรค์บนดิน" ก็เริ่มขึ้น
แขกรับเชิญทั้งหกคนนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว
บนโต๊ะมีอาหารเช้าหลากหลาย เช่น ขนมปัง ไข่ เบคอน สลัดผัก ฯลฯ แม้จะเตรียมอย่างเร่งรีบ แต่ก็ถือว่าอุดมสมบูรณ์พอสมควร
แต่เครื่องดื่มมีเพียงโยเกิร์ตยี่ห้อเดียว วางอยู่ข้างๆ แขกรับเชิญ
กล้องถ่ายใกล้เป็นพิเศษก่อน จากนั้นผู้กำกับก็ส่งสัญญาณให้ทุกคนหยิบโยเกิร์ตขึ้นมา
จางเสวี่ยเสวี่ยเห็นเนื้อหาบนกระดานคิว พลางยิ้มหวานแล้วอ่านออกเสียงว่า
"โยเกิร์ตฉางโยวโยว ทานก่อนอาหารเช้าหนึ่งกระป๋อง ลำไส้โล่ง ขับถ่ายคล่อง!"
ขณะอ่านโฆษณา จางเสวี่ยเสวี่ยก็บ่นในใจอย่างรุนแรง: "โฆษณาแบบนี้ที่ทำให้คนปวดตา ต้องเป็นฝีมือไอ้ไป๋จวิ้นนั่นอีกแน่ๆ! ขับถ่ายคล่อง... พูดเรื่องอุจจาระบนโต๊ะอาหารเช้า น่าขยะแขยงจะตาย แล้วจะให้ฉันกินอะไรลงล่ะ?"
แต่ต่อให้บ่นแค่ไหน งานก็ต้องทำต่อไป
อ่านโฆษณาจบ จางเสวี่ยเสวี่ยก็ต้องทำเป็นตื่นเต้นแล้วพูดว่า "อร่อยจริงๆ นะ ทุกคนลองชิมดูสิ!"
แล้วทุกคนก็ดื่มโยเกิร์ตฉางโยวโยวที่ผลิตโดยบริษัทไป๋ซื่อ
หน้าจอ ไป๋จวิ้นตื่นแต่เช้ามานั่งดูถ่ายทอดสดอยู่หน้าทีวี พลางวิพากษ์วิจารณ์ไปด้วยว่า
"คุณทวดยังดูเปล่งประกายเหมือนเดิม เงียบขรึมสูงส่ง"
"อวี๋เป่ยหมิงนายจะนั่งใกล้ขนาดนั้นทำไม? ไม่ออกไปอยู่นอกกรอบกล้อง ดูแล้วขวางหูขวางตา"
"จางเสวี่ยเสวี่ย เวลาอ่านโฆษณา นายเพิ่มอารมณ์หน่อยไม่ได้เหรอ? ตอนดื่มโยเกิร์ต แสดงความอร่อยให้ดูหน่อยไม่ได้เหรอ? ทำไมหน้าตาเหมือนคนท้องผูกอย่างงั้นล่ะ?"