ผ่านไปอีกหลายปี ในยามที่เรย์คิดว่าชาตินี้คงไม่มีวันได้พบกับลีอาอีก เขากลับบังเอิญพบเธอที่กลางถนน
เขาจำเธอได้ในพริบตา
แม้ยามนี้เธอจะไม่เปล่งประกายสดใสเหมือนเมื่อก่อน แม้เธอจะแต่งตัวมอมแมม เดินตัวสั่นเทาอยู่บนถนนที่เต็มไปด้วยโคลนตมในฤดูหนาว ราวกับขอทานน้อยผู้น่าสงสาร มิใช่คุณหนูไฮโซผู้ไร้กังวลที่เคยอยู่ใต้ร่มเงาของพ่อแม่
แต่ไม่ว่าเธอจะกลายเป็นเช่นไร เรย์ก็ยังจำเธอได้ในพริบตา
เขาพาเธอกลับไปยังที่พักของตน มอบสถานที่ที่กันลมกันฝนให้เธอ
หลายปีหลังจากนั้น เขาทำงานหนักยิ่งขึ้น เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง
แม้ในแต่ละวันงานของเขาจะเหนื่อยหนักขึ้น แต่เพียงคิดถึงเธอ ก็รู้สึกว่าโลกทั้งใบสดใสขึ้นมาทันที
น่าเสียดายที่ความสุขไม่ยั่งยืน
บิดาผู้เป็นเคานต์ของเธอตามมาพบ และพาคนจำนวนมากมารับตัวเธอกลับไป
หลายปีที่อยู่ด้วยกัน ทำให้เรย์และลีอาก่อเกิดความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง
แม้การจากกันจะทรมานยิ่งกว่าความตาย แต่ในใจเขารู้ดีว่าพวกเขานั้นแตกต่างกัน
เธอไม่ควรถูกกักขังไว้ในบ้านหลังเล็ก ๆ ที่ต่ำต้อยสกปรกตลอดไป ชีวิตอันสุขสบายในปราสาทต่างหากคือจุดหมายของเธอ
มีเพียงเจ้าชายเท่านั้นที่คู่ควรกับเจ้าหญิง
ส่วนเขาเป็นเพียงหนูเน่าสกปรกในท่อระบายน้ำ ที่บังเอิญได้รับแสงสว่างจากเธอส่องถึง
เขาคิดว่าการปล่อยมือของเขาคือการเสียสละเพื่อให้เธอมีชีวิตที่ดี แต่กลับคิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะฆ่าเธอ
เจ้าหญิงที่เขาโอบอุ้มไว้ในมือ ไม่ยอมให้เธอต้องลำบากแม้แต่น้อย ยอมไม่พบกันอีกตลอดชีวิต ดีกว่าปล่อยให้เธอตกต่ำ เธอกลับถูกครอบครัวของตัวเองใช้ประโยชน์และวางยาพิษฆ่า