ขวดแก้วหมุนอีกครั้ง ความเร็วเริ่มช้าลงเรื่อย ๆ จนในที่สุดปากขวดก็หยุดนิ่งชี้ไปทางนักเรียนชายคนหนึ่งชื่อจางเฉียง
"พูดความจริง หรือกล้าแกร่ง?" หุ่นกระบอกเสี่ยวอิ้งถาม
ซ้ายของจางเฉียงคือซูลี่ ขวาคือฟางจื้อ ต่างก็กลายเป็นตุ๊กตาไม้ไปแล้ว
เขาจะกล้าเลือกพูดความจริงได้อย่างไร? ดังนั้นเขาจึงเลือกกล้าแกร่ง
ไม่คิดว่าหุ่นกระบอกเสี่ยวอิ้งจะพูดว่า "เธอยินดีที่จะกลายเป็นตุ๊กตาไม้ อยู่เคียงข้างฉันตลอดไปไหม?"
จางเฉียง: "..." ให้ตายเถอะ จะตอบยังไงดี?
"กรุณาตอบ!"
"กรุณาตอบ!!"
"กรุณาตอบ!!!"
ท่ามกลางเสียงเร่งเร้าที่ถี่ขึ้นเรื่อย ๆ ของหุ่นกระบอกเสี่ยวอิ้ง จางเฉียงก็กัดฟันตอบว่า "ไม่ยินดี"
การปฏิเสธไม่มีผล เพราะสิ่งที่เขาเลือกคือกล้าแกร่ง ไม่ยินดีก็ต้องยินดี
วินาทีต่อมา เขาก็ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นตุ๊กตาไม้เช่นกัน
น้ำเสียงของเสี่ยวอิ้งดูโกรธเล็กน้อย "ดูเหมือนเธอจะไม่ใช่เพื่อนแท้ของฉันจริง ๆ!"
ขวดเบียร์หมุนอีกครั้ง ในที่สุดปากขวดก็หยุดอยู่ตรงหน้าโจวตงตง
เหงื่อเย็นชื้นซึมเสื้อผ้าของโจวตงตง เขาเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ไม่เชื่อคำแนะนำของซางเฟยหว่านแต่แรก บึ่งมาที่นี่ให้ตาย
เขาจินตนาการถึงฉากการพบหน้ากันหลายแบบ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเสี่ยวอิ้งจะกลายเป็นตุ๊กตาไม้
หุ่นกระบอกเสี่ยวอิ้ง ช่างน่ากลัวขนาดนี้ ไม่เหมือนสาวอ่อนหวานน่ารักในอดีตเลยแม้แต่น้อย และไร้ซึ่งเหตุผลใด ๆ
"พูดความจริง หรือกล้าแกร่ง?" หุ่นกระบอกเสี่ยวอิ้งถาม
"พูดความจริง"
"เธอชอบเวินเสี่ยวอิ้งไหม? แบบแฟนหนุ่มสาว"
"ชอบ ตอนมัธยมปลายฉันแอบชอบเธอมาตลอด" โจวตงตงตอบตามความจริง——ไม่กล้าไม่ซื่อสัตย์ด้วย