เมื่อตัดการเชื่อมต่อสด เซวียเล่อซานและผู้กำกับต่างก็อดถอนหายใจยาวด้วยความสะเทือนใจไม่ได้
เซวียเล่อซานกล่าว "ผู้ชายคนนั้นจะถูกตำรวจจับไหม ถึงตอนแรกฉันจะมองว่าเขาน่าชังนัก แต่ถ้าเขาถูกจับ ใครจะดูแลแม่เขา ภาระทั้งหมดตกอยู่ที่หลานสาว ก็สงสารไม่น้อยเหมือนกันนะ"
ผู้กำกับพอมีความรู้ด้านกฎหมายอยู่บ้าง กล่าว "เรื่องนี้ไม่ได้ก่อผลร้ายแรงอะไร ต่อให้ตำรวจไปที่บ้าน ก็คงแค่ตักเตือนด้วยวาจาเท่านั้น ยังไงก็ต้องคำนึงถึงปัญหาการเลี้ยงดูคนชราด้วย"
เซวียเล่อซานถอนใจ "หวังว่าโศกนาฏกรรมแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก"
……
เที่ยงคืนตรง
หอประชุมของเมืองปลาคาร์พเวลานี้ถูกลั่นกุญแจ ด้านนอกยังมีชาวเมืองเฝ้าอยู่
จางเสวี่ยเสวี่ยกับทีมงานของรายการก็ถูกขังอยู่ที่นี่
ทุกคนล้วนกังวลใจ ไม่รู้ว่าจะถูกกระทำอย่างไร
เมืองปลาคาร์พบ้าบออะไรนี่ คนที่นี่ก็เหมือนคนเถื่อน ไม่ฟังเหตุผลเลยสักนิด!
ทันใดนั้น จางเสวี่ยเสวี่ยชี้ไปยังหน้าต่างด้านบนหอประชุม "หน้าต่างนั่นดูเหมือนปิดไม่สนิทนี่นา!"
หน้าต่างที่ปิดไม่สนิทอยู่สูงจากพื้นประมาณเกินตัวคนหนึ่งเล็กน้อย เป็นรูปวงกลม
มีเจ้าหน้าที่ชายคนหนึ่งพยายามจะปีนออกไป แต่พบว่าช่องหน้าต่างเล็กมาก ตัวเองผ่านไปไม่ได้เลย
จางเสวี่ยเสวี่ยบอก "ให้ฉันลองดูนะ!"
จางเสวี่ยเสวี่ยเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว ร่างเล็กบาง จึงปีนขึ้นไปบนช่องหน้าต่างโดยมีคนอื่นช่วยพยุง และมุดออกไปได้สำเร็จ
"พวกคุณรอฉันก่อนนะ ฉันจะไปหาหว่านหว่าน เผื่อมีทางช่วยพวกคุณได้!"