หลังจากการสืบสวนอย่างละเอียด โจวหูจึงได้รู้ว่าภรรยาของเขาเอาเงินไปให้ค่าตอบแทนสตรีมเมอร์หนุ่มๆ บนอินเทอร์เน็ต
เธอยังได้เพิ่มวีแชทของไอ้หนุ่มหน้าขาวหลายคน คุยหยอกล้อกันทุกวัน เนื้อหาการสนทนาช่างดูไม่เข้าตา
โจวหูโกรธจัดเรียกให้ภรรยาคืนเงิน ทั้งสองทะเลาะกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนพัฒนาไปถึงการลงไม้ลงมือ
แม่ที่ป่วยได้ยินเสียงดังก็รีบเข้ามาห้าม แต่กลับถูกสะใภ้ผลัก: "ก็เพราะแกนี่แหละ ไอ้แก่ ถ้าไม่ใช่เพราะแกดื้อจะมารักษาที่เมือง เราก็คงไม่ทะเลาะกัน!"
หญิงชราป่วยอยู่แล้ว ถูกผลักแบบนั้น ในไม่ช้าก็เสียชีวิต
โจวหูอยู่กับแม่อย่างพึ่งพากันมาตั้งแต่เด็ก ใฝ่ฝันเสมอว่าเมื่อโตขึ้นจะดูแลแม่ให้ดี ทำให้แม่มีชีวิตที่ดี
แต่ความจริงมันโหดร้ายเกินไป เขาหาได้เพียงเงินเล็กๆ น้อยๆ อย่างยากลำบาก ยังไม่รู้จักเลือก แต่งงานกับหญิงชั่วที่ไม่รู้จักสงบสุข ทำให้คนที่รักที่สุดต้องตาย
ตั้งแต่นั้นมา ทุกคืนเมื่อหลับตา เขาก็ฝันเห็นแม่นั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง: "ลูกเอ๋ย แม่มีพลังแค้นมาก ไปเกิดไม่ได้ ทุกวันทรมานนัก ลูกเอ๋ย แกต้องแก้แค้นให้แม่ เอาชีวิตหญิงนั่นมาดับพลังแค้นของแม่! ลูกเอ๋ย ลูกเอ๋ย..."
เขาตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงเรียกอันน่าสยดสยองของแม่ หันไปมองก็เห็นผู้หญิงข้างกายกำลังหลับอย่างสบายใจ มีเสียงกรนดังเป็นระยะ
ชายคนนั้นจ้องมองเธอในความมืดเป็นเวลานาน
จนกระทั่งรุ่งเช้า เมื่อหญิงสาวลืมตาขึ้นมา เห็นชายคนนั้นจ้องมาด้วยตาแดงก่ำ ก็ตกใจกลัว