ยามราตรีดำสนิทราวกับน้ำหมึก ราวกับตั้งใจจะปกปิดทุกสรรพสิ่งในโลกหล้า
ทว่า ก็มีบางสิ่งที่ไม่สามารถปิดบังได้เสมอ ดั่งเช่นแสงอรุณ
รุ่งอรุณมาเยือนแล้ว แสงอาทิตย์สีทองสาดส่องทะลวงผ่านวงล้อมแห่งรัตติกาล ขับไล่ความมืดมิดของโลกไป วันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
ในขณะที่ฟู่อวิ๋นลืมตาขึ้น เสียงบ่นของแม่สามีเมื่อคืนหลังจากกลับถึงบ้านยังคงดังก้องอยู่ในหู:
"ดูตัวแกสิ ก่อเรื่องวุ่นวายไปทั้งหมู่บ้าน! ฉันไม่มีหน้าไปเต้นระบำจัตุรัสแล้ว"
"มีความสามารถดีนักหนา เรียนรู้ที่จะเอาความตายมาข่มขู่คนอื่นแล้ว แถมเกือบทำให้หลานของฉันตาย!"
"ยังดีที่หลานฉันไม่เป็นอะไร ไม่อย่างนั้นฉันไม่เลิกกับแกง่าย ๆ หรอก!"
จนถึงบัดนี้ ขณะที่เธอนอนอยู่บนเตียง ก็ยังนึกถึงคำพูดของซางเฟยหว่านเมื่อคืนวาน: "ฉันจะสอนวิธีให้แก่เธอ ให้เธอกับสามีสลับร่างกัน เพื่อให้เขาได้รับรู้ถึงความโศกเศร้าและสิ้นหวังของเธอ"
จริงหรือ ที่ทำได้?
เพียงความคิดหนึ่งผุดขึ้น ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังมาจากห้องน้ำ
สามีรีบร้อนวิ่งออกมาจากห้องน้ำ: "นี่มันเรื่องอะไรกัน? หน้า... หน้าฉัน ร่างฉันกลายเป็นของเธอได้ยังไง?"
ฟู่อวิ๋นรีบลุกขึ้นนั่ง พลางตรวจสอบร่างของตัวเอง ตามคาด ร่างเธอได้กลายเป็นของสามีไปแล้ว
ส่วนที่ยืนอยู่ข้างเตียง คือสตรีที่สวมชุดนอนสีซีดจาง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก นั่นคือร่างเดิมของเธอนั่นเอง
สามีร้อนใจเดินวนเวียนไปมา: "นี่มันเรื่องอะไรกัน? ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น!"