รู้ว่าบ้านมีปัญหา เจียลี่ลี่ก็รีบติดต่อเจ้าของบ้านคนก่อนเพื่อขอคืนบ้าน
แต่ฝ่ายนั้นกลับบอกว่า "ในหมู่บ้านเคยเกิดเรื่องจริง แต่มันอยู่ตึกข้าง ๆ ไง ไม่ใช่ตึกเรานะ ยิ่งไม่ได้ตายในบ้านฉัน ฉันจะคืนเงินให้เธอทำไม?"
นายหน้าก็บอกว่า มันไม่ใช่บ้านอาถรรพ์ และถือว่าไม่ได้จงใจปกปิดจึงไม่มีเงื่อนไขคืนบ้าน
เจียลี่ลี่ไปตรวจสอบข้อกำหนดมาแล้ว ก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ
เพื่อซื้อบ้านหลังนี้ เธอใช้เงินเก็บทั้งหมดที่หามาได้หลายปี ต่อให้อยากย้ายก็คงย้ายไม่ได้ในเร็ววัน
แต่ให้ทรมานอย่างนี้ทุกคืน ใครจะทนไหว?
"สตรีมเมอร์ ฉันเคยดูไลฟ์ของคุณ รู้ว่าคุณติดต่อหยินหยางได้ มีของจริง"
เจียลี่ลี่พนมมือ กล่าวด้วยน้ำเสียงเต็มเปี่ยมศรัทธา "ขอร้องล่ะ ได้โปรดช่วยไล่วิญญาณในบ้านฉันออกไปที ฉันกับมันไม่มีเรื่องบาดหมางกัน แถมมันยังไม่ได้ตายที่บ้านฉันด้วยซ้ำ ทำไมต้องตามรังควานฉันด้วย?"
พอเข้าใจความต้องการของอีกฝ่ายแล้ว ซางเฟยหว่านก็ว่า "ฉันต้องดูแต่ละห้องในบ้านคุณก่อน ถึงจะบอกได้ว่ามีวิญญาณหรือเปล่า"
เจียลี่ลี่รีบทำตามทันที ใช้กล้องมือถือกวาดไล่ไปทีละห้อง รวมถึงห้องน้ำ
"เป็นยังไงบ้าง?"
ซางเฟยหว่านว่า "ดูชัดเจนแล้ว บ้านคุณสะอาดเอี่ยม ไม่มีร่องรอยของพลังหยินเลย"
"หา?" เจียลี่ลี่ไม่กล้าเชื่อ "แต่เรื่องประหลาดนั่นฉันเจอมากับตัวจริง ๆ นะ หรือว่า... มันอยู่นอกบ้าน?"
เธออดเหลือบไปทางหน้าต่างไม่ได้ ถึงแม้ผ้าม่านจะบังมิดชิดแค่ไหน แต่เธอก็ยังอดใจเต้นโครมครามไม่ได้
ซางเฟยหว่านส่ายหน้า "ไม่มีอะไรเลยจริง ๆ"
เจียลี่ลี่ร้อนใจ "ไม่มีไม่ได้นะ! ก่อนหน้านี้ฉันเจอเรื่องหลอน ๆ มากับตัวจริง ๆ นะ! สตรีมเมอร์ คุณดูดี ๆ อีกทีสิ"
ซางเฟยหว่านไม่มีทางดูผิดแน่ เธอว่า "คุณบอกว่า ทุกคืนราวห้าทุ่มถึงเที่ยงคืนจะมีเสียงขูดกระจก ตอนนี้ก็ใกล้เวลาแล้ว ปิดไฟ แล้วไปที่ห้องนอน"
เจียลี่ลี่จึงปิดไฟ กอดมือถือนอนลงบนเตียง
ปลายสายที่เชื่อมต่อกันมืดสนิท ได้ยินเพียงเสียงเจียลี่ลี่ที่ยังไม่วางใจ "สตรีมเมอร์ ถ้ามีอะไรจริง ๆ คุณต้องช่วยฉันนะ"
ซางเฟยหว่านว่า "วางใจเถอะ มีฉันอยู่ไม่เป็นไร คุณอย่าส่งเสียงดัง เงียบไว้ก่อน"