สายตาของซางเฟยหว่านทะลุผ่านเลนส์กล้องไปตกอยู่ที่ลุงจาง ทำให้ลุงจางรู้สึกราวกับถูกมองทะลุปรุโปร่งอย่างน่าอึดอัด
แอร์ในห้องทำงานเย็นฉ่ำ แต่เสื้อผ้าด้านหลังของเขากลับเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ
ซางเฟยหว่านถามลุงจางว่า "คุณจำเป็นต้องได้งานนี้มากเลยหรือคะ"
ลุงจางพยักหน้าตามตรง
"ค่ะ" ซางเฟยหว่านคลี่ยิ้มบางๆ "ผลคำนวณของฉันคือคุณจะตกงาน"
รอยยิ้มของเธอ ทำให้คนที่เดิมทีดูเย็นชากลับงดงามมีเสน่ห์ขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ลุงจางถึงกับมองเห็นแววตาอันเปี่ยมเมตตาดุจเทพเจ้าจากใบหน้าของเธอ
"ขอบคุณ" ลุงจางถอนหายใจโล่งอก รู้สึกซาบซึ้งจากใจจริง
ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดกลับงุนงงไปหมด:
[ลุงจางไม่ได้เข้าใจผิดใช่ไหมคะ? สตรีมเมอร์บอกว่าคุณจะตกงาน แล้วทำไมคุณดูดีใจจังคะ?]
[พวกคุณไม่รู้สึกว่าคำถามของลุงจางมันแปลกๆ หรือ? ถึงจะถามเรื่องอนาคต ก็ไม่น่าถามว่า "คืนนี้จะตกงานไหม" นี่มันกี่โมงแล้ว ถ้าจะตกงานก็น่าจะเป็นเรื่องของพรุ่งนี้มากกว่านะ?]
[ลุงจางเป็นคนน่าสงสาร ฉันหวังให้สตรีมเมอร์ดูแม่นทุกครั้งเหมือนแต่ก่อน แต่ก็ไม่อยากให้ลุงจางตกงาน โอ๊ย กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเลย!]
ทันใดนั้น โทรศัพท์ของลุงจางก็ดังขึ้น ผู้โทรมาเป็นฝ่ายบุคคลของไป๋ซื่อ——เพิ่งได้รับคำสั่งจากเจ้านาย
ลุงจางก็ทำตามที่ไป๋เฉิงเฟิงบอก เปิดลำโพงต่อหน้าชาวเน็ตจำนวนมากแล้วรับสาย:
"ลุงจาง เนื่องจากคุณทุ่มเททำงานให้บริษัทมาสิบปี บริษัทจึงตัดสินใจเลื่อนตำแหน่งให้คุณเป็นหัวหน้ารปภ. เงินเดือนเพิ่มขึ้นเดือนละสองพันหยวน นอกจากนี้ บริษัทยังจะเซ็นสัญญาจ้างงานสิบปีกับคุณด้วย"
ลุงจางดีใจเป็นอย่างยิ่ง กล่าวขอบคุณไม่หยุดปากในสาย
แต่พอวางสายไปแล้ว ก็นึกถึงการดูดวงเมื่อครู่
ในใจก็รู้สึกผิดต่อซางเฟยหว่านขึ้นมาเล็กน้อย: เฮ้อ เจ้านายก็จริงๆ เลย จะไปทำให้เด็กสาวเขาลำบากทำไมกัน?
[แบบนี้ถือว่าสตรีมเมอร์พลาดแล้วใช่ไหม?]
[ไม่เป็นไรนะสตรีมเมอร์ นานๆ ทีพลาดบ้างเป็นเรื่องปกติ ยังไงฉันก็สนับสนุนคุณ!]
[ครั้งนี้พลาดแล้ว ใครจะรู้ว่าครั้งหน้าจะพลาดอีกหรือเปล่า?]
[ฉันอยากรู้ว่าถ้าทายไม่แม่น จะคืนค่าทำนายให้ไหม?]