เคยมีครั้งหนึ่ง ตอนที่แม่โทรมาทักทายทุกเดือนว่า "เงินเดือนออกหรือยัง? ทำไมไม่โอนมาให้แม่?"
ราวกับว่าสำหรับพวกเขาแล้ว เธอจะถูกมองเป็นคนในครอบครัวและเป็นลูกสาว ก็ต่อเมื่อเธอส่งเงินให้เท่านั้น
ครั้งหนึ่ง เงินเดือนล่าช้าไปสองวัน เพราะปัญหาบางอย่าง พ่อแม่ก็คิดว่าเธอแอบเก็บเงินไว้ ทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายใหญ่โต
พวกเขาด่าเธอว่าไม่สำนึกบุญคุณ พอปีกแข็งก็ไม่ดูแลพ่อแม่ และอื่นๆ อีกมากมาย
ต่อมา พ่อแม่เรียกร้องให้เธอรับน้องชายมาอยู่ด้วย เธอปฏิเสธในทันที
แต่ไม่รู้ว่าพ่อแม่ไปรู้ที่อยู่บริษัทของเธอมาจากไหน ถึงกับวิ่งมาส่งเสียงดังโวยวายว่าเธอทิ้งพ่อแม่ที่อยู่บ้านนอก ไม่ยอมเจอพ่อแม่แม้แต่ตอนที่มาหาในเมือง
คนที่ไม่รู้เรื่องจำนวนมากถ่ายคลิปไปลงอินเทอร์เน็ต
หัวหน้าบริษัทเห็นว่ามีผลเสียต่อภาพลักษณ์ จึงเรียกเธอไปคุย ให้จัดการเรื่องครอบครัวให้เรียบร้อยก่อนกลับมาทำงาน
สุดท้าย เธอจำเป็นต้องยอมจำนน รับน้องชายมาดูแล และในที่สุด พ่อแม่ก็ย้ายตามเข้ามาอยู่ด้วย...
หลังจากนั้น หากเธอขัดขืนแม้เพียงเล็กน้อย พ่อแม่ก็จะข่มขู่ "ถ้าไม่เชื่อฟัง ฉันจะไปหาหัวหน้าที่ทำงานของเธอ!"
แม้กระทั่งตอนที่พูดเรื่องแต่งงาน พวกเขาก็ยังข่มขู่ด้วยคำพูดแบบนี้ "อย่าคิดจะเอาเปรียบคนนอก! ต่อให้แต่งงานไปแล้ว ก็ยังเป็นลูกสาวเรา ต้องเลี้ยงดูพ่อแม่และดูแลน้องชาย ถ้าไม่เชื่อฟัง ฉันจะไปที่ทำงานของเธอ ยังไงเสียหน้าก็เป็นเธอเอง"
เธอรู้ดีว่าการจะเปลี่ยนสภาพความเป็นอยู่ตอนนี้ มีทางเดียวคือต้องหนีไปให้ไกล ไปยังที่ที่ไม่มีใครรู้จักและไม่มีใครหาตัวเจอ