หลิงเฟยเฟยยกข้อมือขึ้น มองเส้นด้ายสีแดงบนข้อมืออย่างอาลัยอาวรณ์ หากเป็นไปได้ หวังเพียงจะได้ผูกพันกับเขาไปตลอดกาล ทุกชาติภพ ไม่มีวันพรากจาก
ทว่าในวินาทีต่อมา จู่ ๆ เธอก็ออกแรงกระชาก สะบั้นเส้นสัมพันธ์เพียงหนึ่งเดียวระหว่างพวกเขา เส้นที่เชื่อมโยงชีวิตและความตาย
"อวี่หาง ฉันต้องไปแล้วนะ คุณต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดี ๆ อย่าให้ฉันต้องเป็นห่วง"
สิ้นคำพูด ดวงวิญญาณของเธอที่ขาดการผูกโยงก็ค่อย ๆ เลือนรางเป็นร่างโปร่งใส
"เฟยเฟย อย่า อย่าจากฉันไปนะ!" อวี่หางพุ่งตัวเข้าโอบกอดเธออย่างสุดแรง หมายจะโอบรัดเธอไว้ในอ้อมแขน เหมือนทุกคืนวันที่ผ่านมา
น่าเสียดาย สิ่งที่เขาโอบกอดกลับเป็นเพียงความว่างเปล่า
สุดท้ายแล้ว เขาก็สูญเสียเธอไปจนได้...
สายตรงตัดขาดไปพร้อมกับการเลือนหายของหลิงเฟยเฟย ในใจของชาวเน็ตต่างก็ว่างเปล่าและโหยหวน
[พวกก่อความวุ่นวายในโรงพยาบาลนี่มันเลวจริง ๆ กว่าจะสร้างหมอสักคนยากลำบากขนาดไหน แล้วก็ต้องมาสูญเสียไปแบบนี้ เฮ้อ น่าสงสาร!]
[ฉันสงสารอวี่หางจัง หลังจากนี้เขาจะดีขึ้นไหมนะ? จะยังใช้ชีวิตอย่างปกติได้หรือเปล่า?]
ซางเฟยหว่านเอ่ยเพียงว่า "เขาจะเป็นหมอที่ดี..."
...จะดำเนินชีวิตไปจนครบบริบูรณ์ พร้อมกับความฝันที่คนรักยังทำไม่สำเร็จ เพียงแต่ความเสียใจจะยังคงอยู่เป็นเงาติดตาม
จากนั้น ซางเฟยหว่านก็สุ่มเลือกชาวเน็ตอีกคนสำหรับการต่อสายตรงคนที่สองในคืนนี้
สิ่งที่ปรากฏบนจอคือชาวเน็ตที่มีชื่อว่า "ป้าหลี่"