ปีศาจต้นจันทน์ไม่แยแสสายตาคนอื่นเลยสักนิด "ทำไมล่ะ? ซื้อเสื้อผ้ามาก็ต้องใส่สิ ฉันแค่กลัวหนาว จะใส่เสื้อกันหนาวตลอดทั้งปีมันผิดตรงไหน?"
ปีศาจต้นไม้ตัวอื่น ๆ ก็ซื้อของเช่นกัน
สรุปคือเดินช้อปอยู่รอบหนึ่ง เงินในกระเป๋าก็ถูกใช้จนเกลี้ยง
ตอนนี้เอง ซางเฟยหว่านถึงเอ่ยขึ้นว่า "เดี๋ยวซื้อมือถือให้พวกเจ้าคนละเครื่องแล้วกัน ต่อไปมีอะไรจะได้ติดต่อกันสะดวก"
เหล่าปีศาจต้นไม้พากันกระโดดโลดเต้นดีใจทันที
"โอ๊ย ฉันอยากได้มือถือมานานแล้ว ท่านเทพเซียนช่างดีเหลือเกิน!"
"อา ฉันพอดีกำลังกลุ้มว่าเดือนนี้เงินไม่พอซื้อมือถืออยู่เลย ท่านเทพเซียนก็ออกให้"
"ท่านเทพเซียนรูปงามใจดี!"
"พลังเวทของท่านเทพเซียนไร้ขอบเขต!"
"ท่านเทพเซียนคือพระแม่กวนอิมกลับชาติมาเกิด!"
……
ประจบสอพลอได้แต่ละคำ ล้วนเว่อร์กว่าเดิมไปเรื่อย ๆ
ซางเฟยหว่านยิ้มน้อย ๆ "เงินซื้อมือถือนี่ หักจากค่าจ้างเดือนหน้าของพวกแกนะ"
เหล่าปีศาจต้นไม้ "…"
เสี่ยวเหม่ยกล่าวกับอารีว่า "จริงสิ ตอนนี้แกเป็นคนแล้ว ควรมีมือถือไว้ใช้สักเครื่อง สองเราไปเลือกด้วยกันเถอะ"
เสี่ยวเหม่ยซื้อมือถือผลไม้รุ่นใหม่ให้อารีเครื่องหนึ่ง ราคาไม่เบาเลย
ส่วนเหล่าปีศาจต้นไม้ได้แต่มองตาละห้อยแต่จนปัญญา หยิบ ๆ เลือก ๆ มือถือสมาร์ตโฟนรุ่นล่างมาคนละเครื่อง แม้ราคาจะถูก แต่ฟังก์ชันที่จำเป็นก็มีครบ ทุกคนเลยพอใจไม่น้อย
ซางเฟยหว่านกำชับ "ที่ซื้อมือถือให้ก็เพื่อให้พวกแกติดต่อกันง่ายขึ้น จะออนไลน์เล่นฉันขัดไม่ได้หรอก แต่ห้ามพูดจาเพ่นพ่านบนเน็ตนะ ถ้าพลาดดึงหมอจับปีศาจมาเข้า ฉันไม่ค้ำประกันให้หรอก"
เหล่าปีศาจต้นไม้รีบผงกหัวรับประกันว่าจะไม่ก่อเรื่องวุ่นวาย ท่าทางเหมือนเด็กประถมได้มือถือแล้วสัญญาว่าจะเรียนดีเด่นฉันใดก็ฉันนั้น เจตนาฟังดูจริงใจ ทว่าการกระทำในภายหลังจะเป็นอย่างไรก็สุดจะรู้