เสียงเด็กน้อยขับขานกังวานใส ดุจธารเย็นจากหุบเขาอันว่างเปล่า น้ำเสียงชัดเจน ลมหายใจเต็มเปี่ยม ทุกถ้อยคำมีจังหวะหนักแน่น ก่อเกิดท่วงทำนองกังวานก้อง
แรกฟังคล้ายเด็กน้อยเงยหน้าถามฟ้า ถามถึงจานหยก แล้วถามถึงแสงกระจ่าง ถ้อยคำเรียบง่ายแต่ความหมายจริงใจ
ครั้นฟังอีกครั้งกลับรู้สึกประหนึ่งใจเปิดกว้าง มองจันทร์แล้วทอดความคิดไปไกลหมื่นลี้ เปี่ยมด้วยท่วงทำนองของผู้ยืนบนที่สูงมองการณ์ไกล
แม้เสียงยังอ่อนเยาว์ ท่วงทำนองกลับองอาจแข็งแกร่ง มิได้อ่อนหวานละมุนเช่นเพลงกล่อมเด็กทั่วไป หากมีจังหวะแจ่มชัด ลมหายใจเชื่อมต่อไม่ขาดตอน เมื่อได้ฟังแล้วจิตใจพลันฮึกเหิม ความอึดอัดในอกสลายสิ้น รู้สึกปลอดโปร่งสบายกายใจ
ในบทเพลงมีทั้งคำถามถึงข้างขึ้นข้างแรมของจันทร์ และร่องรอยเซียนบนฟากฟ้า แม้เป็นถ้อยคำของเด็ก แต่กลับแฝงไว้ด้วยพลังอันเที่ยงธรรม
ยามเสียงขับขานขึ้น คล้ายสายลมแรงพัดเข้าสู่อ้อมอก ครั้นท่วงทำนองยกสูงก็ประหนึ่งทะยานสู่เมฆา แม้ไร้เสียงม้าศึกและคมอาวุธ กลับเปี่ยมด้วยจิตวิญญาณแห่งบทเพลงปลุกใจที่ฮึกเหิมมุ่งมั่น
หลังฟังจบ ทุกคนรู้สึกแจ่มใสกระปรี้กระเปร่า กำลังใจพลันบังเกิด
เด็ก ๆ ย่ำเท้าลงบนพื้นตามจังหวะเพลง พลางขยับกายไปตามท่วงทำนอง บ้างยกมือเล็ก ๆ ขึ้น บ้างโบกแขน ทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีความสับสนแม้แต่น้อย
ดวงตาและคิ้วของพวกเขาโค้งยิ้ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความตั้งใจและความยินดี เปี่ยมด้วยชีวิตชีวาบริสุทธิ์ ทั้งน่ารักและเรียบร้อย
เสียงเพลงยิ่งขับขานก็ยิ่งดังกังวาน ยิ่งเปี่ยมพลัง
จันทร์เอ๋ย จันทร์เอ๋ย ไท่จี๋ยืนยาว
แสงจันทร์เอ๋ย แสงจันทร์เอ๋ย กว้างใหญ่ไพศาล
จันทร์เอ๋ย จันทร์เอ๋ย เด็กน้อยผู้นั้นปัดเป่าสายลมและน้ำค้างไปแล้ว
โอบดวงดาวมาให้เขา พาเขากลับบ้านเกิด
……
เนื้อเพลงตรงไปตรงมา เสียงเด็กใสกังวาน ท่วงทำนองหนักแน่น เมื่อผสานกันแล้วก็กระทบใจเหล่าขุนนาง ทำให้ทั้งฮึกเหิมและกระปรี้กระเปร่า
เมื่อเพลงจบ เด็ก ๆ ก็สงบลง ทว่าทำนองที่เหลือยังคล้ายลอยวนอยู่ใต้ขื่อคาน
ภายในห้องเงียบงันอยู่เนิ่นนาน เหล่าขุนนางต่างตื่นตะลึงอีกครั้ง คลื่นอารมณ์ในใจยากจะสงบ