“นายเข้าใจอะไรล่ะ? นี่คือความรักจากพี่ชาย อบอุ่นและร้อนแรง รู้สึกได้หรือยัง?” หลินชูยางพูดอย่างใจเย็น
“ความอบอุ่นไม่รู้สึก แต่ร้อนจริง ๆ”
หลินชูอินเหลือบมองเขาอย่างขุ่นเคือง พลางแปรงฟันต่อทั้งที่เต็มปากไปด้วยฟองยาสีฟัน ขี้เกียจจะสนใจเขาแล้ว
“อาบน้ำเสร็จก็รีบไปกินข้าวนะ แม่เริ่มเตรียมตั้งแต่เช้าแล้ว แล้วก็ไปโรงเรียน... เฮ้อ อากาศร้อนขนาดนี้ยังต้องไปโรงเรียนอีก พูดตามตรง พี่ก็แอบสงสารเธออยู่เหมือนกันนะ”
หลินชูยางพิงกรอบประตู พูดด้วยถ้อยคำเห็นอกเห็นใจ แต่น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความสะใจที่เห็นคนอื่นเดือดร้อน
ปกติเขาไม่ค่อยมีงานอดิเรกเท่าไร แต่การแกล้งให้น้องสาวหงุดหงิดถือเป็นอย่างหนึ่ง
“ไสหัวไป” หลินชูอินเค้นคำออกมาจากปากที่เต็มไปด้วยฟอง
“โอเคเลย! แม่คงปูที่นอนให้พี่เรียบร้อยแล้ว พี่ชายจะไปนอนต่อแล้วนะ เธอตั้งใจเรียนและทำตัวให้ดีล่ะ อย่าคิดถึงพี่มากนักนะ”
“หึ ไม่มีใครสนใจสักคน”
…
เมื่อล้มตัวลงบนเตียง หลินชูยางไม่ได้หลับตาลงในทันที
เขาจ้องหน้าต่างแชตกับสุยเยี่ยหยิงเหม่ออยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็คล้ายถูกผีสิง กดเปิดฮอควงจื้อเยา
เขาจะสร้างบัญชีรองขึ้นมาบัญชีหนึ่ง ไว้พาสุยเยี่ยหยิงขึ้นแรงก์โดยเฉพาะ
ก่อนเลิกเล่น เขาเคยเป็นระดับตำนาน ด้วยระบบช่วยเหลือผู้เล่นที่กลับมาเล่นใหม่ แรงก์ของเขาคงสูงกว่าระดับแพลทินัมอันทรงเกียรติของสุยเยี่ยหยิงได้ในไม่ช้า
ในเมื่อเธอบอกว่าตื่นแล้วจะมาหาเขา ด้วยความรับผิดชอบที่ต้องช่วยให้ถึงที่สุด หลินชูยางจึงตัดสินใจจัดแพ็กเกจพาชนะโดยไม่มีช่องว่างด้านแรงก์ให้เธอ
“อืม เป็นแค่ความรับผิดชอบที่ผลักดันเท่านั้น... ไม่มีความรู้สึกส่วนตัวเข้ามาเกี่ยวข้องแน่นอน เฮ้อ ใครใช้ให้ฉันเป็นผู้ชายที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ล่ะ?” หลินชูยางคิด