ทันใดนั้น อารมณ์ของเสี่ยวเฮยในอ้อมอกพลุ่งพล่านด้วยความโกรธเกรี้ยวและตื่นตระหนก ลั่วหวนเจินมองตามสายตาของมันไป—
ที่แท้ก็คือซูหมิงเยว่
เพราะนางเคยทำร้ายเสี่ยวเฮยในแดนลับเขาเทวา ทำให้ตอนนี้เสี่ยวเฮยเห็นนางก็คลั่งแค้นขึ้นมา
“ไม่กลัวไม่กลัว ไม่มองนาง...”
ลั่วหวนเจินปลอบเสียงต่ำพลางยื่นมือน้อยปิดตาเสี่ยวเฮย
วันนี้ซูหมิงเยว่สวมอาภรณ์สีชมพูอ่อน เส้นผมดำขลับดุจน้ำหมึกขดมุ่นไว้ด้านหลัง เผยใบหน้างามละเมียดละไม ผิวขาวเนียนนุ่มราวกับบีบทีน้ำก็ทะลัก
สายตาของลั่วหวนเจินหมุนวนอยู่บนตัวนาง
ตกใจเล็กน้อย
เร็วเสียจริง ขั้นตันก่อกำเนิดระยะแรกเริ่มแล้ว
ทว่าขอบเขตของนางล่องลอยว่างเปล่า เห็นได้ชัดว่าสู้ศิษย์ขั้นตันก่อกำเนิดที่เลื่อนขั้นอย่างถูกต้องไม่ได้
แต่พอลั่วหวนเจินเห็นผู้อาวุโสตานหงและเจาชิงศิษย์หลานที่ยืนขนาบซ้ายขวา ก็พลันเข้าใจเงียบ ๆ
คงเป็นเพราะกินโอสถเสริมตบะที่ทั้งสองให้
โอสถเสริมตบะคือโอสถที่หลอมจากการเปลี่ยนแปลงบำเพ็ญตบะของผู้หลอม ผู้กินสามารถยกระดับตบะของตนได้ทันที
สัมผัสได้ว่ามีคนมองตน ซูหมิงเยว่เงยหน้าขึ้นมอง
ก็เห็นลั่วหวนเจินอุ้มงูดำน้อยพลางขมวดคิ้วใส่ตน
ซูหมิงเยว่เลิกคิ้ว ส่งแววตาดูถูกให้ลั่วหวนเจิน จากนั้นให้เจาชิงจูงมือเดินเชิดหน้าขึ้นเรือเหาะ