/>B}“เจ้า...” สีหน้าของเสนาบดีกรมพิธีการแดงก่ำ
ดี เขาจะคอยดู ว่าเด็กคนนี้จะวุ่นวายไปถึงขั้นไหน
อย่างไรเสีย นี่ก็ไม่ใช่แผ่นดินของเขา!
ไม่นาน เสี่ยวซุยอันก็กระโดดโลดเต้น จูงมือใหญ่ของกู้เยี่ยนซาน ขึ้นนั่งรถม้าประจำวัง
ขุนนางคนอื่น ๆ เดินตามหลังไปอย่างเลี่ยงไม่ได้
ในชั่วขณะนั้น พวกเขาพลันรู้สึกราวกับกำลังคล้อยตามเสี่ยวซุยอันอย่างไร้ทางเลือก
กลุ่มคนวัยใกล้ห้าสิบ ต้องมาฟังคำสั่งเด็กน้อย?
เสนาบดีกรมพิธีการเก็บกดจนทนไม่ไหว หันไปมองจเรตุลาการ แล้วพึมพำบ่น
"รอให้ภัยตั๊กแตนครั้งนี้ผ่านไป ข้าจะต้องทูลฟ้องท่านเสิ่นโหวสักฉบับ เห็นที่ตามใจเด็กจนไร้กฎเกณฑ์ ช่างเป็นภัยต่อรากฐานของชาติอย่างแท้จริง!"
ยังไม่ทันที่จเรตุลาการจะเอ่ยปาก เสียงของจางซิว เสนาบดีศาลต้าหลี่ซื่อ ก็ดังมาจากด้านหลังอย่างแผ่วเบา
"แต่ข้าจดจำได้ว่า คนที่คิดจะทูลฟ้องท่านเสิ่นโหวคราวก่อน ตอนนี้ขาหักเก็บตัวเงียบอยู่ที่บ้านแล้วนะ"
เสนาบดีกรมพิธีการ: ...
"ภัยต่อรากฐานของชาติ?" จางซิวเกาศีรษะ "แต่ผู้ที่อนุญาตให้อวิ๋นเซียงจวินทำเช่นนี้คือฮ่องเต้นะ หรือว่าท่านเห็นว่าฮ่องเต้กำลังทำลายรากฐานของชาติ?"
หน้าของเสนาบดีกรมพิธีการซีดขาว ริมฝีปากสั่นระรัวด้วยความร้อนรน
"ท่านจางโปรดระวังคำพูด ระวังคำพูดด้วย!"
กู้เยี่ยนซานได้ยินเสียงจากด้านหลัง แต่ขี้เกียจใส่ใจ ลูบศีรษะน้อย ๆ ของเสี่ยวซุยอัน
ไม่นาน ขบวนรถก็ยิ่งใหญ่เกรียงไกร ในที่สุดก็มาถึงบริเวณกึ่งกลางระหว่างตำหนักจ้าวฝูกับโรงเตี๊ยมสุริยันจันทรา ด้านหน้าเรือนที่ประกอบกันเป็นค่ายกล
เห็นเพียงเรือนตรงนี้ ขนาดลดหลั่นไม่เท่ากัน
แต่เหนือเรือนทุกหลังที่เกี่ยวข้อง ล้วนมีไอสีแดงเข้มข้นขุ่นมัวและสกปรกพลุ่งพล่าน
แสงสีแดงเหล่านี้ประสานกันเข้า ประกอบเป็นอักษร "ฮวง" อันใหญ่โตมโหฬารได้พอดี!