แต่พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นใบหน้าคมสันนี้ ผิวซึ่งแม้ใต้แสงรัตติกาลก็ยังขาวเนียนนวล ดวงตาจิ้งจอกคู่งามที่เบ้งเฉียบเล็กน้อยอย่างไร้จุดจิต ไม่ว่าจะชายหญิง แม้ใจจะโกรธแค้นสักปาฏิหาริย์ ก็มลายหายเป็นปลิดทิ้ง
"ท่านชายหน้าตางดงามถึงเพียงนี้ โปรดให้ข้าพเจ้าทั้งหลายผ่านไปก่อนเถิด"
"หน้าตาถึงเพียงนี้ ก็ยังจะมายังตลาดนัดปีศาจอาเทียนแห่งนี้อีกหรือ"
"เร็วเร็ว เร็วๆ ทุกคนให้ทาง!"
เสี่ยวซุยอันอดไม่ได้ที่จะแหงบปากกลมโต ว้าว นี่คือพลานุภาพของความงามจริงหรือ!
ไม่ว่าจะชายหนุ่มหรือหญิงชรา ณ บัดนี้ ต่างก็เอนเอียงตามความงามเป็นเอกภาพเดียวกันหมดสิ้น
หลี่เสวียนมองแววน่ารักของเธอแวบหนึ่ง ยิ้มบาง "มองอะไรนักหนา เจ้าก็ไม่ใช่วันแรกที่รู้ว่าอาจารย์หน้าตาเป็นอย่างไร"
ก้อนแป้งน้อยเก็บยิ้ม ณ บัดนี้จึงนึกขึ้นได้ว่า พวกเขามาเพื่อดูความครึกครื้น!
เห็นแต่แผงเล็กเบื้องหน้า มีหญิงสาววัยหนุ่มสาวยืนอยู่ ในมือถือพู่กันหนึ่งแท่ง ดูเหมือนจะเป็นพู่กันขนหมาป่า
และเคียงข้างมีหญิงชราสองนาง คอยล้อมเธอไว้ ไม่ยอมให้เดินจากไป
เสี่ยวซุยอันฟังอยู่ครู่หนึ่ง จึงทราบว่าหญิงสาวผู้นี้ท้าทายจะขายพู่กันขนหมาป่าแท่งนี้ในราคาถึงสองร้อยทอง