[ผู้ทรงธรรมย่อมได้รับการสนับสนุน รวบรวมด้วยผลประโยชน์]
ตัวอักษรที่ประณีตบรรจงราวกับจงใจเขียน ปรากฏบนกระดาษขาว
เสี่ยวซุยอันจ้องมองอย่างพินิจ แต่น่าเสียดายที่นางไม่รู้จักตัวอักษรพวกนี้
โชคดีที่เวลานั้นเจียเย่เข้ามา เขาชะงักเมื่อเห็น "อีกาได้นำข่าวเข้าในวังได้อย่างไร ใครเป็นคนทำ ข้าขอดูหน่อยว่าเขียนอะไร"
เมื่อเขารับไปแล้ว ก็อ่านออกเสียงทันที
"ผู้ทรงธรรมย่อมได้รับการสนับสนุน รวบรวมด้วยผลประโยชน์ นี่หมายความว่าอะไร" เจียเย่เกาหัวด้วยความสงสัย ไม่เข้าใจความหมายลึกซึ้งของผู้ส่งข่าว
เสี่ยวซุยอันเบิกตากว้าง
เป็นไปได้หรือไม่ว่านี่คือการเตือนนาง
บอกนางว่าใช้วิธีนี้ ช่วยเหลือกูม่อ
แต่ใครเป็นผู้ส่งข่าว ถึงล่วงรู้เรื่องในวังกูม่อ รวมถึงความกลัดกลุ้มของนาง
เสี่ยวซุยอันกัดนิ้วมืออวบอิ่ม นึกไม่ออก
จำได้เพียงว่า ตอนอาจารย์เสวียนสอน เคยกล่าวประโยคที่ว่า "ผู้ทรงธรรมย่อมได้รับการสนับสนุน"
"ผู้ทรงธรรมย่อมได้รับการสนับสนุน ก็คือการทำความดี เพื่อให้ได้รับความช่วยเหลือจากผู้คนมากมาย!"
ดังนั้นนางจึงรีบวิ่งเข้าโถงใหญ่ ตามหาม่อปิงหง
"ท่านลุงปิงหง ข้าทราบแล้ว!" เสี่ยวซุยอันกระพริบตาโต "เมื่อมีผู้จ้องทำลายเส้นทางการค้าของเรา เราก็สามารถหาชาติอื่นมาเป็นพันธมิตรได้เช่นกัน"
ม่อปิงหงเท้าคาง มองนางด้วยความสนใจ "อืม เล่าต่อไป"
เสี่ยวซุยอันปากเล็กๆ พูดพร่ำ "ซีอวี้มีแคว้นมากมาย เส้นทางการค้าเดิมก็เป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อทุกฝ่าย"