คำพูดนี้ดังออกมา ท่านชายใหญ่แห่งตระกูลฟงแปรพักตร์ก่อน แล้วจึงโกรธแค้นจนอาย ข่มตากลอกตา
"เจ้าเด็กนี่ กระโดดออกมาจากตรงไหนกันแน่ หากยังกล้ายุ่งเรื่องภายในครอบครัวของข้าอีก ระวังข้าจะ..."
"อ๊า!" คำด่ายังไม่ทันจบ เสียงร้องปวดถนัดก็ดังขึ้นพรวด
อากาศเย็นวูบลงทันที เห็นพัดหยกขาวกางหนึ่งก้าน พุ่งเข้าโจมตีจากด้านหลัง!
ไม่เบี่ยงไม่เบน ปะทะเข้าที่เอวของเขาโดยตรง
ท่านชายใหญ่แห่งตระกูลฟงไร้การระวังตัว ทั้งร่างจึงสะดุ้งล้มลงกับพื้น ฝ่ามองผ่องไปด้วยเหงื่อเย็น
และสิ่งของสองอย่างก็ร่วงหล่นออกจากแขนเสื้อของเขาตามมา
ทุกคนกำลังมองแน่วแน่ กลับเห็นว่าเป็นถุงหอมบรรจุข้าวเหนียวเต็ม และกระดาษสะกดวิญญาณสองใบ
ครั้งนั้นเอง กู้เยี่ยนซานและหลี่เสวียนจึงเดินเข้ามาในหมู่ฝูงชน หลังเก็บกระดูกหยกของพัดจากพื้นแล้ว หลี่เสวียนเงยคิ้วเบา ๆ ให้เด็กน้อยเห็น
กล้าข่มขู่ศิษย์น้อยของเขากระนั้นหรือ
ใครหนอให้ความกล้าแก่ผู้ไร้ความกตัญญูผู้นี้!
ก้อนแป้งน้อยตาเป็นประกายเลื่องลือ กระทุ้งเท้าน้อย ๆ ลงพื้น "อาจารย์เสวียน ท่าเมื่อกี้เก่งจริง ๆ นะ"
ขณะเดียวกัน ทุกคนจ้องมองกระดาษสะกดวิญญาณนั้น แล้วเอะอะสงสัยกันขึ้น
"สัญลักษณ์กระดาษเหลืองอันนี้หรือ ดูท่าคล้ายของกดปีศาจข่มผีเสนอ ท่านชายใหญ่แห่งตระกูลฟงไม่เคยออกจากป้อม ห้อยของอย่างนี้ติดตัวไว้ทำไมกัน"
"ยังมีข้าวเหนียวขับไล่สิ่งอัปมงคลอีก..."
"ไม่ใช่ว่าเขาจะก่อกรรมทำชั่วอะไรสักอย่างในป้อมกระมัง?!"
ข้าวเหนียวแม้เป็นของสามัญ แต่ลูกหลานตระกูลฟงอยู่อย่างสุขสบาย กลับห้อยสิ่งนี้ติดตัว ก็ย่อมแปลกประหลาด หาใช่ว่าจะเตรียมไว้หุงโจ๊กตลอดเวลาได้
เมื่อเห็นว่าความจริงกำลังจะเปิดเผย ใบหน้าของท่านชายใหญ่แห่งตระกูลฟงจึงซีดเผือดลงทีละน้อย จนไร้สีเลือดเหลืออยู่