เด็กทั้งสองตกใจสุดขีด รีบตบก้นเล็ก ๆ แล้วลุกขึ้น
กลางหน้าผาหินข้างหลังนั่น ที่แท้ก็ขยับได้!
ยามนี้หน้าผาหินสูงตระหง่านที่เคยเงียบสงบกำลังค่อย ๆ เปิดออก ปรากฏปากถ้ำสีดำมืดลึกล้ำ มองไปปลายทางไม่เห็นที่สุดสายตา
สายลมเย็นเบา ๆ พลอยล่องลอยออกมาจากปากถ้ำ
จื่อเชวียรู้สึกขนหัวลุกโดยไม่รู้สาเหตุ
"ทำไฉนมีถ้ำซ่อนอยู่ตรงนี้ แถมข้างในยังมืดสนิท ข้ารู้สึกราวกับมีดวงตานับไม่ถ้วนจ้องมองพวกเราอยู่" จื่อเชวียพูดปะปนออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ
ฝ่ายเสี่ยวซุยอันกำหมัดเล็ก ๆ แน่น สัมผัสในใจบอกเธออย่างคลุมเครือว่า ภายในถ้ำลึก ๆ นั้น ดูเหมือนจะมีกองสิ่งของอันหรูหราระยิบระยับซ่อนอยู่
ขณะนั้นเอง จื่อเชวียกล้าหาญเต็มที่ ตั้งใจจะก้าวเข้าไปสองสามก้าวเพื่อสำรวจสถานการณ์ก่อน
แต่แทบจะทันทีที่ปลายเท้าก้าวเข้าไป เสียงลมก็พลันเร่งเร้าขึ้น!
ต่อจากนั้น ชายทองแดงสิบแปดตนที่ยืนตระหง่านอยู่ภายในถ้ำ ต่างกันด้วยท่วงท่า ต่างถูกจุดตาไว้ ก็พุ่งออกมาจากในถ้ำอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า ร่างเบาปานลม หมัดทั้งหมัดพุ่งเข้าปะทะเขาโดยไม่ยั้ง!
"กองทัพชายทองแดงแปรแลกซับซ้อน — เปิด!"
"ผู้บุกรุกโดยมิได้รับอนุญาต จงมารับโทษ!" เสียงทุ้มหนักแน่นเต็มไปด้วยพลังอำนาจดังขึ้นพร้อมกัน
จื่อเชวียจะหลบหลีกทันแต่ไหน "อ๊าก" เสียงร้องหลุดออกมา ร่างถูกหมัดทั้งสองข้างปะทะเข้าที่ใบหน้า ท้อง และขา ล้มลงกับพื้นอย่างอนาถ
เสี่ยวซุยอันเห็นดังนั้นรีบเร่งใจ "จื่อเชวีย ท่านอ๋องน้อย เร่งรุด ถอยออกมาเดี๋ยวนี้"
จื่อเชวียลุกขึ้นได้ด้วยความยากเข็ญ กำลังจะทำตาม
แต่ชายทองแดงทั้งสิบแปดก็แปรขบวนทันที ล้อมรอบเขาจนมิด ก่อเป็นวงล้อมจับ โจมตีต่อเนื่อง ไม่ยอมให้โอกาสหนีรอดแม้แต่น้อย
จื่อเชวียหมดหนทาง แต่ก็ยังฉลาดขึ้นมาได้ในยามวิกฤต
เขาพบว่าชายทองแดงไม่สามารถก้มเอวได้ โจมตีหลักด้วยการชกเท่านั้น จึงกอดศีรษะ หุบร่างตัวเอง แล้วนอนลงกับพื้นราวด้วงกุยชัย ตั้งใจจะ "กลิ้ง" ออกจากถ้ำ
แต่ไม่นาน ชายทองแดงชกไม่โดน ก็ตระหนักถึงจุดอ่อนของตนเอง
ชายทองแดงจึงจับคู่กันสองตน พลิกตัววางขาพาดบ่าอีกตนหนึ่ง ศีรษะชี้ลงดิน แล้วชกต่อเนื่องใส่พื้นต่อไป