เสิ่นรั่วเยวียนกระชับบังเหียนม้าทันที หยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าฝูงชน
เสี่ยวซุยอันลงจากหลังม้าแล้ว ก็กระโดดโลดเต้นไปหยิบงูร้อยวงแหวนออกมาจากด้านหลัง
ฝูงชนที่กำลังเอะอะโวยวายพลันตื่นตระหนกขึ้นมา "หวังวงศ์แห่งต้าซีคิดจะทำอะไร"
"นางมีงูพิษอยู่ในมือหรือ หรือคิดจะทำร้ายคน!"
ชั่วขณะ เสียงด่าทอก็ดังสนั่นขึ้น ชาวบ้านต่างทั้งโกรธแค้นและหวาดกลัว
"พวกมันช่างชั่วร้ายถึงที่สุดจริง ๆ"
"อวดเบ่งเช่นนี้ยังไม่พอ ยังคิดจะลงมือทำร้ายผู้คนอีกหรือ!"
ทว่าเสี่ยวซุยอันกลับไม่สนใจ เพียงใช้สองมือน้อยจับงูไว้มั่นคง เดินไปตรงหน้าคู่แม่ลูกนั้น
"เขาถูกพิษใช่หรือไม่" ก้อนแป้งน้อยย่อตัวลง มองเด็กน้อยด้วยแววตาเห็นอกเห็นใจ
"งูขาววงแหวนตัวนี้ให้พวกเจ้า เลือดงูสามารถถอนพิษร้อยชนิดได้ จะทำให้เขาหายดีขึ้น" เสี่ยวซุยอันยื่นมือน้อยออกไปอีกนิด
มารดาของเด็กผ่ายผอมกรอบกอดบุตรไว้แน่น เดิมทีกำลังถอยหลบอย่างสุดชีวิต
แต่เมื่อได้ฟังดังนั้น
ดวงตาที่ก่ำไปด้วยเลือดของนางพลันเงยขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตา
"ท่านบอกว่า...นี่คืออสรพิษขาววงแหวน ของวิเศษแห่งจินอองั้นหรือ"