ตำหนักฉงหัว ห้องบรรทมไม่รู้เมื่อใดพลันเปลี่ยนโฉมไปโดยสิ้น!
เพียงอ้อมผ่านฉากผ้าทอโปร่ง ดวงตาก็ประสานเข้ากับเก้าอี้โยกนุ่มนิ่มขนดใหญ่ มีพู่สีม่วงชมพูห้อยสองข้าง
ขอบเก้าอี้โยกนี้ยังประดับด้วยมุกเม็ดกลมโตอิ่มเต็ม!
ทั้งเก้าอี้สีขาวสลับชมพู ดูน่ารักยิ่งนัก!
เสี่ยวซุยอันตะลึงงันไปครู่หนึ่ง ครั้นได้สติ ก็วิ่งปรี่เข้าไป โผตัวด้วยแขนขาสั้นป้อม ปีนขึ้นไปเล่น
ขันทีใหญ่เห็นดังนั้นรีบชี้ข้างพลางเอ่ย “องค์หญิงโปรดทอดพระเนตร ไม่เพียงเท่านี้ สิ่งเหล่านี้ล้วนจัดเตรียมไว้ถวายพระองค์”
นอกจากเก้าอี้เจ้าหญิงน้อยนี้แล้ว ภายในห้องบรรทม ตู้หนังสือไม้จันทน์แดง โต๊ะไม้ฮวาหลีเหลือง แต่เดิมล้วนถูกย้ายออกไป
สิ่งที่มาแทน คือชั้นบ๋อกู่เจียฝังมุกและหยก แขวนม่านโปร่ง ตู้เก็บสมบัติ
อีกทั้งยังมีโต๊ะกินข้าวแปดเหลี่ยมขาเตี้ย ตัวโต๊ะต่ำลงเล็กน้อย มีจานหมุน ประดับลวดลายฉลุแมวน้อยตะปบผีเสื้อ
เพียงมองก็รู้ว่าสิ่งเหล่านี้มีไว้สำหรับเด็กน้อย
เสี่ยวซุยอันเดินเข้าไป ลูบคลำทีละอย่าง แล้วกระพริบดวงตาโตใสแป๋ว “กงกง ตำหนักฉงหัวเปลี่ยนไปเช่นนี้ได้เยี่ยงไร! แล้วฮ่องเต้เล่า มิได้ประทับที่นี่แล้วหรือ?”
ขันทีใหญ่กลอกตา อวดฉลาด “ฮิฮิ องค์หญิง เช่นนั้นพระองค์อยากประทับที่นี่หรือไม่?”