และในตำนานกล่าวไว้ว่า ผู้ที่มีคุณสมบัติปลุกโคมไฟส่องโลกขึ้นจากหลับใหล มีได้เพียงผู้ที่จะกลายเป็นพระเจ้าผู้ทรงธรรมเท่านั้น!
ไม่เช่นนั้นแล้ว หรือว่าเด็กน้อยผู้นี้ ในวันข้างหน้าจะเป็นถึงเจ้าผู้ครองแผ่นดินผู้เป็นธรรมะ?
ไท่ซุยกดความสั่นไหวในใจเอาไว้ จ้องตรงเข้าแสงสว่างแห่งโคมไฟนั้น ทั้งตกตะลึงและตื่นเต้นจนเกือบสุดหัวใจ
"ผ่านมาร้อยกว่าปีแล้ว... ในที่สุด ก็มีผู้สามารถจุดชุบสมบัติศักดิ์สิทธิ์แห่งเทียนเชียงของพวกเราขึ้นมาได้"
ขณะนั้นเอง ทหารผีที่เมื่อครู่ยังคงแผดเผาด้วยเจตนาสังหาร ก็ชะงักมือลงทันที
ทั้งหมดหยุดการโจมตี!
ฝ่ายเสิ่นรั่วเยวียนกำลังรู้สึกประหลาดใจอยู่นั้น ไม่คิดเลยว่าเหตุการณ์ที่สั่นสะเทือนยิ่งกว่า จะบังเกิดขึ้นต่อ!
เมื่อรัศมีของโคมไฟส่องโลกแผ่ลงมา แผ่นดินกันดารทั้งผืนก็เปลี่ยนแปลงในพริบตา สรรพสิ่งทั้งหญ้าและสัตว์ทั้งสี่ฤดูหลอมเหลวเป็นชีวิตชีวา แผดเผยความงอกงามออกมา!
ภูเขาอินทรีหิมะที่เคยรกร้างกลับฟื้นคืนเหมือนได้เกิดใหม่ทั้งภูเขา ดินไหม้แตกหน่อสีเขียวสด หน่อไม้แห้งก็ผลิกิ่งกล้าใหม่ ทุกสายตาที่กวาดไปเต็มไปด้วยความงอกงามเขียวชอุ่ม!
ฟ้าหม่นหมองก็กลับเป็นแจ่มใสในชั่วขณะ กระทั่งมีเมฆสีรุ้งเจ็ดสีพลิ้วไหว ราวกับมีเทพเจ้าล่องลอยผ่าน เพื่อเฉลิมฉลองการเกิดใหม่ครั้งนี้
เสิ่นรั่วเยวียนตกใจจนปล่อยดาบในมือร่วงลงพื้น "นี่... ทุกสรรพสิ่งที่ตายไปแล้วที่นี่ ทำไมราวกับตื่นขึ้นจากการหลับใหลทั้งหมด!"
เสิ่นจิ่งเจาอ้าปากค้าง เมื่อบัดนี้เขาพลันตระหนักขึ้ได้
ทหารผีเมื่อครู่ บัดนี้ต่างจ้องมองการเปลี่ยนแปลงตรงนี้ ไม่มีใครขยับ
ดวงตาขาวโพลนของพวกเขาฉายความรู้สึกที่หาได้ยาก จากนั้นทุกคนก็หันกายกลับ มองไปยังเสี่ยวซุยอัน เฝ้ารอฟังบัญชาของนาง!