หม้อหุงข้าวไฟฟ้าตอบแล้ว แต่ก็เหมือนไม่ได้ตอบ
แน่นอนล่ะ NPC ยังไงก็อย่าไปยั่วแรงเกิน คราวหน้าต้องหาวิธีอ้อม ๆ หน่อยแล้ว
เธอก็แค่ถือวิสาสะอาศัยกฎพนักงานที่ห้ามลงไม้ลงมือกับลูกค้า ถึงได้กล้าทำตัวโจ่งครึ่มแบบนี้
เจียงเว่ยหยางทำได้แค่เปลี่ยนคำถาม "ฉันจะคิดเงินยังไง"
[หม้อหุงข้าวไฟฟ้า] "ถือของที่จะซื้อไปที่เคาน์เตอร์คิดเงิน"
ไม่ว่าเจียงเว่ยหยางจะถามยังไง หม้อหุงข้าวไฟฟ้าก็ไม่เคยตอบตรงคำถามของเธอเลย
น้ำเสียงหม้อหุงข้าวไฟฟ้ายิ่งฟังดูปลอดโปร่งขึ้นเรื่อย ๆ ฟังไม่ยากเลยว่ามันกำลังลำพองใจ
นี่มันคิดว่าเธอจนปัญญาจริง ๆ หรือไง
เจียงเว่ยหยางยิ้มเย็น "คำตอบแก ฉันไม่พอใจอย่างแรง แกเป็นพนักงาน แต่ไม่ช่วยไขข้อสงสัยให้ฉัน ทั้งยังตอแหลใส่ ฉันจะร้องเรียนแก"
[หม้อหุงข้าวไฟฟ้า] กระแอมเสียงเย็น "เราไม่มีช่องทางรับเรื่องร้องเรียน"
"งั้นเหรอ"
เจียงเว่ยหยางดึงหน้าจอระบบขึ้นมา จิ้มที่สัญลักษณ์รูประฆังด้านล่างสุด กดตัวเลขชุดหนึ่ง แล้วกำลังจะกดโทรออก
วินาทีต่อมา...
"เดี๋ยวก่อน!"
หม้อหุงข้าวไฟฟ้าพุ่งเข้ามาขวางทางเจียงเว่ยหยางทันที
"คุณผู้หญิง พูดกันดี ๆ ก็ได้นี่นา จะร้องเรียนสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ใช่สิ่งที่วิญญูชนพึงทำเลยนะขอรับ" น้ำเสียงหม้อหุงข้าวไฟฟ้าพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ แต่เจียงเว่ยหยางก็ยังจับความกัดฟันกรอดได้ภายใต้น้ำเสียงประจบประแจง
เจียงเว่ยหยางกระตุกยิ้มมุมปาก แต่งรอยยิ้มปลอมขึ้นมา "แกไม่ยอมพูดดี ๆ กับฉันเอง"