หวงฉงเย่ไม่หันกลับมามอง
คนโง่เท่านั้นที่จะกลับไป เขาไม่มีเงินแล้ว เหรียญ 100 ที่แจกให้ในแผนที่มือใหม่ เขาใช้ไปจนหมดก่อนหน้านี้ การ์ดแปลงความสามารถพิเศษในระบบช้อปปิ้งมอลล์ใบหนึ่งก็ 99 แล้ว คนเรายังไงก็ต้องกินต้องดื่ม ในระบบช้อปปิ้งมอลล์ ขนมปังก้อนเดียวก็ 10 เหรียญ
ความสามารถพิเศษเริ่มต้นของหวงฉงเย่กากสุด ๆ จนเกือบเอาชีวิตไม่รอดในแผนที่หนึ่ง
หลังจากออกมา เขาจึงซื้อการ์ดแปลงความสามารถพิเศษทันที
ความสามารถพิเศษใหม่เป็นความสามารถสายต่อสู้ที่ใช้ได้ดีมาก ในแผนที่แบบนี้มันใช้งานได้จริงเป็นพิเศษ เขาเตรียมพร้อมจะแสดงฝีมือเต็มที่แล้ว ถึงขั้นเล็งเป้าไปที่บอสด้วยซ้ำ
ไม่คิดเลยว่าจะพังตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
เหรียญวาระสุดท้ายของสิ่งนี้มันหาได้ยากอยู่แล้ว แผนที่นี้ต้องใช้ตั้ง 50 ใครจะมีปัญญาจ่าย
เดิมทีเขาเก็บความหวังเล็ก ๆ ไว้ว่า เอ็นพีซีประจำแผนที่จะโง่สักหน่อย เขาจะได้ยืนกรานว่าจ่ายค่าตั๋วไปแล้ว หากตบตาได้ก็ดีที่สุด แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมีเครื่องตรวจตั๋วด้วย
เมื่อเห็นว่าร่างของหวงฉงเย่กำลังจะหายลับไปสุดทางเดิน ก็อบลินกระทืบเท้า ร่างกายขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนลูกโป่ง ผิวหนังที่ย่นค่อย ๆ ตึงขึ้น ก็อบลินตัวสูงเท่าคนในพริบตาก็สูงถึงสามสี่เมตร สีผิวบนร่างก็จางลงมาก กลายเป็นสีเทาอมเขียว
รูปร่างบึกบึนของก็อบลินและกลิ่นอายอันตรายรุนแรงที่แผ่ออกมาทำให้ทุกคนหลบเลี่ยงไม่ทัน
อสูรกายก็อบลินสูงสามสี่เมตรกระโดดขึ้น แม้จะร่างใหญ่โตแต่ก็คล่องแคล่วว่องไว
ชั่วพริบตา มันก็มายืนอยู่ตรงหน้าหวงฉงเย่
"แกคิดจะหนีตั๋ว..." เสียงแหบห้าวแหลมสูงดังจากลำคอของอสูรกายก็อบลิน ทุกคนสะดุ้งโหยง หูแทบดับ
หวงฉงเย่รีบถอยหลัง "ไม่ เอ่อ คือ เข้าใจผิดนะ ฉันไม่ได้..."
อสูรกายก็อบลินคำรามอีกครั้ง คราวนี้เป็นน้ำเสียงบอกเล่า แฝงด้วยความไม่พอใจและหนักแน่น "แกคิดจะหนีตั๋ว"