"มีใครมีอาหารเหลือบ้างไหม ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว เอาของทั้งหมดในหน้าโปรไฟล์ให้เจ้าเลย แถมข้อมูลผ่านแผนที่ให้ด้วย แค่ยอมแบ่งอาหารให้ข้าสักมื้อ "
"เข้าเกมวันที่สองแล้วยังมีคนขอทานอีกนะ ไหงไม่หิวตายไปซะก่อนล่ะ"
"เจ้านี่อีกแล้วนะพี่น้อง ขอทานครั้งนึงน่ะลำบาก แต่ขอทานทุกวันนี่มันน่าอายพวกผู้ชายเกินไปแล้ว"
เป็นจ้าวไฉเฉิน เจียงเว่ยหยางคลิกเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของเขา
เขาเอาของ...ไร้ค่าโชว์ไว้อีกแล้ว
[ผ้าพันคอของผีตนหนึ่ง]: หอม หอมมาก คนได้กลิ่นแล้วเคลิ้ม ผีได้กลิ่นยังเมามาย
[หนังสือไม่มีปก]: คนรักหนังสือก็ควรอ่านหนังสือให้มาก ตำราแค่สี่ไม่พอ ต้องหาหนังสือมาเพิ่ม
[สบู่ครึ่งก้อน]: แม้จะเหลือครึ่งเดียว แต่ประหยัดก็ยังใช้ได้
เขาโชคร้ายเหมือนเคย เจียงเว่ยหยางส่ายหัว เพิ่งถอนหายใจเสร็จ เจ้าตัวก็ส่งข้อความมาหาเธอ
"พี่สาว ต้องการข้อมูลผ่านแผนที่ไหม ข้าไม่มีทางเลือกแล้วจริง ๆ ข้าไม่ได้กินอะไรมาวันนึงแล้ว ขนมปังก้อนเดียว ข้าจะให้ข้อมูลผ่านแผนที่ทั้งหมดที่ข้ามี ต่อไปถ้ามีเงิน ข้าจะชดใช้คืนแน่นอน"
เจียงเว่ยหยางครุ่นคิดครู่หนึ่ง รู้สึกว่ารับได้ จึงตอบไปว่า: "ได้"
"โอ้ว พี่สาวท่านตอบกลับมาด้วย พี่สาว ท่านช่างดีจริง คนอื่นไม่ยอมตอบข้าเลย มีท่านคนเดียวที่ตอบข้า "
เจียงเว่ยหยาง: ......
ที่แท้ก็ส่งให้ทุกคนนี่เอง
วินาทีถัดมา ข้อความนั้นก็ถูกเรียกคืน
"พี่สาว ท่านเป็นดั่งพี่สาวแท้ ๆ ของข้า ข้ารักท่านนะพี่สาวของข้า "
กว่าจะมีคนเชื่อเขาได้ จ้าวไฉเฉินจึงอดใจไม่ไหว รีบแบ่งปันข้อมูลแผนที่สองครั้งของเขา
"แผนที่แรกของข้าคือโรงเรียนมัธยมโกถาน ง่ายมาก แค่จัดการมอนสเตอร์ให้ได้จำนวนพอ มอนสเตอร์เยอะมาก แถมชอบไล่ล่าคนอีก ข้าได้แต่หลบไปพลางหาโอกาสเล่นงานตัวที่แยกออกมา "
แผนที่นี้คล้ายกับสวนสนุกโบราณสถาน เงื่อนไขผ่านน่าจะใกล้เคียงกัน