บ้านเกิดของหลิงเหออยู่ใกล้เมืองเชินเจิ้นมาก พอใกล้ถึงเทศกาลตรุษจีน พ่อหลิงกับแม่หลิงก็โทรมาบอกว่าจะกลับบ้านไปฉลองปีใหม่
หลิงเหออ้างว่าโรงเรียนยังมีสอบ แต่แม่หลิงก็ถามอย่างสงสัยทันทีว่าเลขาฮั่วบอกว่าเธอหยุดแล้วไม่ใช่หรือ หลิงเหอจึงบอกว่ายังมีงานพาร์ตไทม์ แม่หลิงเลยบอกว่า บริษัทแบบนี้ที่แม้แต่วันหยุดปีใหม่ยังหักเงินกัน อย่าไปทำเลยจะดีที่สุด
พวกเขายังบอกอีกว่าหลิงเหอเป็นเสาหลักของบ้าน ถ้าไม่กลับมาร่วมพิธีไหว้บรรพบุรุษก็คงไม่เหมาะ รอฉลองปีใหม่เสร็จแล้วอยู่ต่ออีกสองวันค่อยกลับเข้าเมือง พูดเกลี้ยกล่อมอยู่ตั้งนาน ในที่สุดก็พาหลิงเหอกลับมาได้
พ่อหลิงกับแม่หลิงกลับมาก่อนเธอ พวกเขานั่งรถทัวร์ ซึ่งกลิ่นในรถเหม็นเหลือทน เลยโอนเงินเพิ่มให้หลิงเหออีกหนึ่งพันหยวน บอกให้เธอนั่งรถไฟความเร็วสูงไปถึงตัวเมืองแล้วค่อยเรียกแท็กซี่กลับมา
ใครจะรู้ว่าตอนนี้หลิงเหอเป็นคนรวยที่มีเงินอยู่ในมือเจ็ดแปดแสนหยวนแล้ว เธอจะไปใส่ใจเงินแค่นั้นได้อย่างไร
หลิงเหอนั่งรถที่พ่อหลิงกับแม่หลิงจองไว้ไม่ไหว จึงโบกมืออย่างใจกว้าง เหมารถตู้หรูแบบยืดความยาวขับจากเมืองเชินเจิ้นกลับหมู่บ้าน
ในเมืองยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก แต่ชนบทกลับเริ่มต้อนรับปีใหม่กันก่อนแล้ว
หมู่บ้านหลี่เจียก็ไม่ต่างกัน เมื่อเทียบกับหมู่บ้านอื่น หมู่บ้านหลี่เจียถือว่าพัฒนาไปได้ดี ถนนเล็ก ๆ ในหมู่บ้านปูยางมะตอย ทุกบ้านติดกลอนคู่ฉลองตรุษจีน หนำซ้ำในอากาศยังอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของขนมทอดกับเนื้อพะโล้
รถที่วิ่งผ่านหมู่บ้านมีไม่น้อย แต่รถตู้หรูแบบยืดความยาวอย่างคันนี้หาได้ยาก ครั้งล่าสุดที่เห็นก็ช่วงเปิดเทอมเดือนกันยายน
หลายคนเกาะหน้าต่างชะโงกดู มองรถตู้หรูแบบยืดความยาวแล่นเข้าไปจอดหน้าบ้านชั้นเดียวหลังเดียวในหมู่บ้าน