การยื่นเรื่องขอแต่งงานเป็นไปอย่างราบรื่นผิดปกติ
เลขาธิการสาขาได้ยินเรื่องราวในวันนั้นมานานแล้ว พอรู้ว่าเธอหาพ่อบ้านได้จริง และยังเป็นศาสตราจารย์ผู้มีความรู้อย่างเฉินจิ่งเหอด้วย ก็อนุมัติรายงานให้พวกเขาทันที และรีบจัดการลงทะเบียนสมรสให้เสร็จเรียบร้อย
ตอนที่ทะเบียนสมรสที่ดูเหมือนใบประกาศเกียรติคุณถูกยัดใส่ในมือของเธอ ซูเว่ยหลานยังคงรู้สึกไม่จริง
เฉินอาหัวยิ้มจนเห็นเหงือก ดึงเธอไปผลักไว้ข้างๆ เฉินจิ่งเหอ
"โอ้โย่โย่ สองสามีภรรยาหนุ่มยืนด้วยกัน ช่างเป็นคู่ที่สวรรค์สร้างจริงๆ ถ้าได้ลูกสักคน ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง จะต้องสวยงามมากแน่นอน"
"การเป็นสื่อของฉันครั้งนี้ ท่านทั้งสองพอใจหรือไม่?"
ซูเว่ยหลานรีบยัดค่าสื่อให้เธอทันที
"ป้าคะ ลำบากแล้วนะคะ"
เฉินอาหัวนับดู พบว่าให้มากกว่าที่ตกลงไว้สองหยวน หน้ายิ่งยิ้มแย้ม โบกผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กพูดคำอวยพรไปตลอดทางจนถึงหน้าบ้าน
ซูเว่ยหลานรู้สึกว่าหูของตัวเองเริ่มร้อน เธอมองไปที่เฉินจิ่งเหอข้างกาย
ชายคนนี้ยังคงทำหน้าตาเฉยเมยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ
ถึงหน้าประตูบ้าน เฉินอาหัวดึงมือซูเว่ยหลานไปสองก้าวอย่างลึกลับ
"เว่ยหลานเอ๋ย มีบางอย่างที่ป้าต้องเตือนเธอ"
"เฉินจิ่งเหอคนนี้ ก่อนถูกส่งลงมาที่นี่ไม่ใช่แค่ศาสตราจารย์ใหญ่ แต่ยังเป็นลูกชายคนโตของนายทุน จิตใจสูงส่งนัก ตอนนี้ก็แค่ตกที่นั่งลำบาก บ้านจนจะเปิดหม้อไม่ได้ ถึงได้ยอมรับการแต่งงานครั้งนี้"
"ถ้าเขาขึ้นเตียงแล้วคิดเล่นแง่ไม่ยอม เธออย่าใจอ่อน ด้วยแรงของเธอ จะกดเขาไว้ก็เหมือนเล่นๆ พอมีลูกแล้ว เขาก็จะตั้งใจอยู่กับเธอเอง"
ซูเว่ยหลานรู้สึกอึดอัดใจทันที รีบรับปากอย่างส่งๆ แล้วส่งเธอกลับไป