ซูเว่ยหลานมองเขาอย่างมีความหมาย "ฉันจะไปนินทาเขาได้ยังไง เรื่องบนเตียงฉันไม่รู้ แล้วพี่ใหญ่รู้หรือไง"
"เธอ!"
กู้อวิ๋นเฟิงสีหน้าแข็งทื่อ
ในใจเริ่มกระวนกระวาย ผู้หญิงคนนี้หมายความว่ายังไง หรือว่ารู้อะไรเข้าแล้ว?
แต่คิดไปคิดมาก็รู้สึกว่าไม่น่าใช่
สุดท้าย เขามองซูเว่ยหลานที่ทำหน้าตาไม่กลัวใคร รู้ว่าวันนี้คงเอาคืนไม่ได้ มีแต่จะพูดทิ้งท้ายว่า "วันนี้ตั้งใจเป็นห่วงน้องสะใภ้ เลยแวะมาดู ใครจะรู้ว่าสุดท้ายกลับเป็นพวกเราที่ไม่รู้จักดี ช่วยได้แค่อวยพรให้น้องสะใภ้สมหวัง ต่อไปถ้าใช้ชีวิตไม่มีความสุข จะมาขอรับเลี้ยงลูกในบ้านเรา ก็อย่าหวังว่าจะได้เรื่องดีๆ แบบนี้อีก"
แล้วก็พาหลิวกุ้ยหลานเดินจากไป
น่าขยะแขยงจริงๆ จะไปแล้วยังต้องเหยียบเราอีกสักที ซูเว่ยหลานแอบกำหมัดแน่น ตะโกนเรียกไปทางด้านหลังเขา
"ในเมื่อตัดขาดกันแล้ว คำว่าน้องสะใภ้นี่ฉันรับไม่ไหว! แต่ยังไงก็ขอบคุณในความหวังดี ไว้ฉันหาผัวใหม่ได้ คลอดลูกทีเดียวสามคนก็ได้นะ!"
เธอจงใจแทงใจเขาจริงๆ
เขาไม่ใช่คนที่รักหน้าตาที่สุดหรอกหรือ ดีเลย สักวันหนึ่ง เธอจะทำให้คนทั้งโลกรู้ว่าเขาน่ะแม้แต่ศักดิ์ศรีความเป็นผู้ชายยังไม่มี!
เห็นกู้อวิ๋นเฟิงสะดุดเท้าอย่างกับจะล้ม เธอก็เสริมอีกประโยค "อ้อ ลืมบอกไป เรื่องเงินเมื่อกี้ทุกคนได้ยินแล้ว พวกคุณยังติดหนี้ฉันอยู่สองร้อยกว่าๆ คิดให้สองร้อยก็แล้วกัน สามวัน ถ้าไม่ส่งมาให้ครบ ก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือนแล้วกัน!"
พอเจ้าตัวจากไป ผู้คนที่เหลือก็ค่อยๆ แยกย้ายกันไป
ซูเว่ยหลานเตรียมจะปิดประตูใหญ่กลับเข้าบ้าน พอหันไปก็เห็นเฉินจิ่งเหอที่ยืนอยู่ท้ายแถว
เขายืนอยู่ใต้ร่มเงาหลังคาบ้าน ใบหน้าขาวสะอาดดูสง่างาม มีท่าทีเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง สายตาเลื่อนลอยมองมาทางนี้
ต้องยอมรับว่าคนคนนี้หล่อกว่ากู้อวิ๋นเฟิงเป็นสิบเท่า
และบนเตียงก็มีเรี่ยวแรงด้วย
สายตาของซูเว่ยหลานรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวนัก รีบทำใจให้สงบลง
เธอห้ามทำให้เขาลำบากอีก
อีกอย่าง เธอไม่คิดจะแต่งงานกับใครอีกแล้ว
รับผัวเข้ามา? เธอไม่กล้าพูดเรื่องแบบนี้กับคนที่สูงส่งบริสุทธิ์แบบนั้นหรอก
"จำที่ฉันพูดไว้นะ ออกจากประตูนี้ไป เราก็เหมือนไม่รู้จักกัน"
พูดจบ เธอก็ผลักเขาออกไปอย่างใจเย็น กวาดสายตากลับมาแล้วปิดประตูใส่กลอน
เฉินจิ่งเหอมองประตูไปครู่หนึ่ง นิ้วมือกำแน่นจนซีด
แต่สุดท้ายก็หันหลังเดินจากไป
...
ในห้องโถง บนตู้ที่หันหน้าเข้าหาโต๊ะแปดเซียนมีเครื่องเซ่นและกระถางธูปวางอยู่ ซูเว่ยหลานค่อยๆ เช็ดป้ายวิญญาณของพ่อแม่แล้ววางไว้อย่างดี แล้วก็เอาป้ายวิญญาณของกู้อวิ๋นเฟิงลงมา โยนลงในอ่างเผาไฟทันที เสร็จแล้วจึงจุดธูปกราบสามครั้ง พอเงยหน้าขึ้นมาน้ำตาก็ไหลออกมาเป็นทาง
"พ่อ แม่ พวกท่านขอให้ยมราชส่งฉันกลับมาใช่ไหม ฉันสัญญากับพวกท่าน ชาตินี้จะไม่โง่ซ้ำอีก จะใช้ชีวิตให้ดี ให้คนที่รังแกฉันในชาติก่อน ต้องชดใช้เลือด!"
เธอมีความคิดอยู่ในใจอยู่แล้ว เพราะงั้นวันนี้ตอนตัดขาดจึงแค่ขอให้ขาดกันอย่างสะใจก่อน ครอบครัวกู้อวิ้นเฟิงเป็นหนี้เธอ ไม่ใช่แค่ข้าวของที่เคยให้พวกเขาไปตอนนั้น
ไม่เพียงแต่เป็นหนี้เธอมาทั้งชาติ และเธอยังเดาว่า ที่ลูกสาววัยสี่ขวบของเธอชาติก่อนจมน้ำตายในบ่อน้ำโดยไม่มีสาเหตุ ต้องเกี่ยวข้องกับพวกเขาแน่นอน เธอจะเอาคืนให้หมด!
รวมทั้งพี่สะใภ้คนนั้นของเธอด้วย ชาติก่อน ถึงแม้จะไม่ได้รังแกเธอเท่าไหร่ แต่ถ้าถูกกู้อวิ๋นเฟิงหลอกก็แล้วไป ถ้ารู้เรื่องทั้งหมดจริงๆ แล้วยังร่วมมือกับครอบครัวกู้อวิ๋นเฟิงหลอกเธอ เธอก็จะไม่ไว้หน้าเหมือนกัน!
พูดไปพลาง เธอก็ออกไปข้างนอก รื้อห้องศพที่เป็นลางร้ายนั้นทิ้งให้สะอาดหมดจด เผาทิ้งให้หมดเป็นไฟ สุดท้ายก็ยกกระสอบมันเทศตากแห้งใบใหญ่บนพื้นขึ้นมาข้างเดียว สะพายเดินไปที่บ้านแม่สื่อในหมู่บ้าน
"ป้าเฉิน เรื่องนี้ฝากป้าด้วยนะ"
ตอนนั้นความปรารถนาสุดท้ายของพ่อแม่คือให้เธอรับผัวเข้ามา แต่เธอไม่ฟังคำพูดของพวกท่าน
ตอนนี้ดูไปดูมา พ่อแม่ต่างหากที่มองการณ์ไกล แต่งสามีไปพึ่งไม่ได้ เธอจะรับผัวเข้า!
แม่สื่อเฉินอาหัวถึงแม้จะรับปากเพราะเห็นแก่กระสอบมันเทศตากแห้งนั้น แต่ในใจจริงก็ไม่ได้มั่นใจ
ซูเว่ยหลานไม่ได้ถามอะไรมาก จะสำเร็จก็สำเร็จ ไม่สำเร็จเธอก็ค่อยหาทางอื่น ที่แย่ที่สุดก็ลงไปขอขมาพ่อแม่ที่ใต้ดิน
พูดกับเฉินอาหัวอีกสองสามประโยค เธอไม่มีข้อกำหนดอื่น แค่ขอให้เป็นคนซื่อสัตย์ มาอยู่บ้านเธอ เธอยังให้ค่าสินสอดอีกสามร้อย
พูดไปพลาง เธอก็คิดในใจ ตอนนี้เงินในมือ บวกกับที่เพิ่งทวงมาจากบ้านกู้อวิ้นเฟิง ก็นับไปนับมาคงเหลือแค่สามร้อยกว่าๆ
เดิมทีเก็บไว้ให้กู้อวิ๋นเฟิงรักษาโรค ชาติก่อน สุดท้ายก็ถูกครอบครัวกู้อวิ๋นเฟิงยึดไปหมด
ตอนนี้ยังไม่ทันได้ใช้
ดีเลย เธอจะเอาเงินนี้ไปรับผัวใหม่!
สั่งเสียทุกอย่างเรียบร้อย เธอจึงเดินออกจากบ้านไปท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเฉินอาหัว
แต่ไม่ทันสังเกตว่า เพิ่งจะจากมา ก็มีร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งมาเคาะประตูบ้านป้าเฉิน
...
วันรุ่งขึ้นฟ้าสางๆ ก็ได้ยินเสียงธนูพุ่งทะยานดังแหวกอากาศในป่าหมูป่า
พอพระอาทิตย์ขึ้น ซูเว่ยหลานก็ใช้คันธนูยาวแหย่กระต่ายป่าสามตัวเดินออกจากป่าอย่างช้าๆ มืออีกข้างถือตะกร้าใส่ลูกสนป่าและไข่นกป่าสองสามฟอง
มีคนที่ขึ้นมาขุดผักบนเขาคนเดียวกันเห็นของที่เธอได้มา ต่างก็อิจฉากันไปหมด
"เด็กบ้านซูนี่ดุร้ายกว่าผู้ชายซะอีก ไข่นกบนต้นไม้เตี้ยๆ ที่ไหนจะมี อย่างต่ำก็ต้องเป็นต้นไม้สูงสิบกว่าเมตรหรือไม่ก็หน้าผาถึงจะหาเจอ"
"ดูคอกระต่ายสิ ยิงทะลุทีเดียวหมดทุกตัว รูเล็ก หนังลอกมาผึ่งแดด หน้าหนาวขายได้เงินไม่น้อย"
"ใช่ แต่ของพวกนี้ยังไม่พอให้ครอบครัวกู้อวิ้นเฟิงกินเลยใช่ไหม เธอจะเหลือเหรอ"
"เฮ้ย ไม่ได้แล้ว ฉันได้ยินมาว่า เธอตัดขาดกับบ้านกู้อวิ้นเฟิงแล้ว! ยังจะรับผัวเข้าอีกต่างหาก!"
"หา?"
เสียงคุยกันดังขึ้นเรื่อยๆ แต่ซูเว่ยหลานไม่สนใจ แค่ทักทายตามใจๆ แล้วก็เดินกลับบ้าน พอผ่านลานโม่หินหน้าหมู่บ้าน ก็ได้ยินหลิวกุ้ยเซียงกำลังชักชวนพวกผู้หญิงนินทากลุ่มหนึ่งพูดกัน
"ฉันไม่ได้หลอกพวกเธอ ซูเว่ยหลานน่ะเป็นดาวหาง ฆ่าพ่อแม่ตัวเองตาย แล้วยังฆ่าลูกชายฉันตายอีก ใครไปอยู่ด้วย รับรองไม่ถึงครึ่งปีต้องตาย"
"นางอาศัยความเป็นลูกของวีรชน ทำตัวป่าเถื่อนหัวดื้อในหมู่บ้าน ยังจะรับผัวเข้าอีกเหรอ ฉันว่า เราควรรวมตัวกันเขียนจดหมายร้องเรียนส่งไปที่คอมมูน ลงโทษคนเสียสติแบบนี้ให้สาสม!"
ซูเว่ยหลานเลี้ยวโค้งมา เตะก้อนหินโม่ด้วยเท้าข้างหนึ่ง
หินโม่ผืนนั้น ถูกเตะจนหมุนไปมาอยู่บนแท่น
พวกผู้หญิงที่กำลังแซวหัวเราะกันอยู่ตกใจกลัวจนตัวสั่น พากันหลบไปอยู่หลังหลิวกุ้ยเซียง
ซูเว่ยหลานดึงลูกธนูเปื้อนเลือดออกมาหนึ่งดอก ชี้ไปที่หลิวกุ้ยเซียง "แกกล้าพูดถึงพ่อแม่ฉันอีกคำ ฉันจะเย็บปากเหม็นๆ ของแกให้แน่น!"
หลิวกุ้ยเซียงตกใจจนขาอ่อน แหงนหน้ามองขึ้นไปทำเป็นใจกล้า
"ฉันพูดผิดหรือไง ลูกชายฉันถูกแกฆ่าตาย คนทั้งอำเภอรู้หมด ตอนนี้ลูกชายฉันยังไม่ได้ฝัง แกก็คิดจะรับผัวใหม่แล้วเหรอ ใครมันจะไม่เอาชีวิตไปทิ้ง มาเป็นผัวเขาบ้านแก! ชาตินี้แกอย่าหวังจะได้สืบตระกูลซู่เลย ตายไปก็ไม่มีใครเอาศพไปซุก!"
ซูเว่ยหลานนึกถึงความตายอันน่าสยดสยองในชาติก่อน นิ้วมือค่อยๆ กำแน่น
แต่ที่หลิวกุ้ยเซียงพูด ก็มีบางคำที่ไม่ผิด
ถึงแม้คนในหมู่บ้านส่วนใหญ่จะเข้าใจเธอ แต่ถ้าเธอจะรับผัวเข้ามาใหม่ ก็ยากจริงๆ
เธอกำลังคิดจะสั่งสอนสักหน่อยให้หายโมโห เสียงเร่งรีบก็ดังขึ้นมา
"มีคน มีคนยอมเป็นผัวเข้าบ้านแล้ว!"
ซูเว่ยหลานหันไปมองด้วยความสงสัย เห็นเฉินอาหัวแม่สื่อชื่อดังประจำแถบนี้วิ่งมาอย่างรีบเร่ง เหมือนวิ่งเร็วไปหน่อย หน้าผากมีเหงื่อซึม
"ข่าวดีสุดๆ เว่ยหลาน ยังอยากได้ผู้ชายอยู่ไหม!"