“เอ๊ะ รุ่นน้องไป๋จื่อ คนนี้ใครเหรอ”
ในตอนนั้นเอง
รถพอร์ช 718 คันหนึ่งก็จอดลงข้างทางกะทันหัน
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งก้าวลงจากรถ
เขาสวมแว่นกรอบทอง รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมคาย คิ้วกระบี่ตาดาว
เป็นหนุ่มหล่อสไตล์สุภาพเรียบร้อยมาตรฐาน
ดูมีการศึกษา รูปงามสง่า
ถ้าให้คะแนนหน้าตาผู้ชายแล้ว หมอนี่น่าจะได้สัก 7 คะแนน
“รุ่นพี่ซูเหิง มาแล้วเหรอคะ!”
ใช่แล้ว คนที่อยู่ตรงหน้าก็คือพระเอกมหาวิทยาลัยแห่งมหาวิทยาลัยหัวต้า เจียงซูเหิง!
คนที่ได้เป็นพระเอกมหาวิทยาลัย จะไม่หล่อได้ยังไงล่ะ?
เฉินเป่ยมองออกว่า จ้าวไป๋จื่อน่าจะนัดกับใครบางคนไว้แล้ว
ถึงได้มายืนรออยู่ริมถนน
ในเมื่ออีกฝ่ายมีนัดแล้ว เฉินเป่ยก็ย่อมไม่เข้าไปแทรกกลาง
ยังไงเขาก็เข้าจีบสำเร็จแล้ว แถมยังได้รางวัลก้อนโตด้วย
“คุณไป๋จื่อ ในเมื่อคุณมีนัดแล้ว งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ!”
“หวังว่าคราวหน้า ผมจะมีโอกาสเลี้ยงข้าวคุณนะครับ!”
“บ๊ายบาย!”
เฉินเป่ยพูดจบก็หันหลังเดินจากไปทันที
เข้าจีบอย่างเดียว ไม่ผูกมัด เข้าจีบเสร็จแล้วเผ่นนี่แหละถนัดสุด!
“รุ่นน้องไป๋จื่อ เขาเป็นใครเหรอ” เจียงซูเหิงถามทันที
“รุ่นพี่จากมหาวิทยาลัยครูเจียงเฉิงที่อยู่ข้าง ๆ ค่ะ เพิ่งรู้จักกันวันนี้ เขาเข้ามาจีบฉัน!”
“อ๋อ ที่แท้ก็เป็นพวกกระจอกนี่เอง!”
“คนที่เข้ามาจีบกันริมถนนแบบนี้จะเป็นคนดีได้ยังไง เธออย่าโดนหลอกเชียวนะ!”
เจียงซูเหิงพูดพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย
รุ่นน้องคนสวยที่พระเอกมหาวิทยาลัยหัวต้าอย่างเขาหมายตาไว้ จะยอมให้พวกกระจอกอย่างนายมาจ้องได้ยังไง ไม่รู้จักเจียมตัวเอาเสียเลย
รู้ไหมว่าตัวเองเป็นคางคกพันธุ์ไหน ยังกล้าจีบสาวสวยอันดับหนึ่งอีกเหรอ?