เฉินหนานนึกว่าคราวนี้ทุกอย่างจะสงบลงเสียที คิดไม่ถึงว่าไม่ถึงครึ่งนาที คนขับรถก็พูดขึ้นอีกว่า “จอมยุทธ์ลึกลับคงไม่มาขโมยของในประเทศเราหรอก”
“เพราะเหตุใด?”
“เพราะข้ารู้สึกว่าจอมยุทธ์ลึกลับต้องเป็นคนประเทศเราแน่”
เฉินหนานประหลาดใจเล็กน้อย พี่ชายคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ ถึงกับเดาได้ด้วย
“เหตุใดถึงคิดเช่นนั้น?”
“ท่านดูสิ จอมยุทธ์ลึกลับขโมยของจากอเมริกาก่อน แล้วค่อยไปขโมยจากประเทศเกาะ สองประเทศนี้เป็นประเทศที่ข้าเกลียดที่สุด ข้าจึงเดาว่าจอมโจรลึกลับต้องเป็นคนประเทศเราแน่นอน เขาเป็นวีรบุรุษของชาติ!”
ฟังคนขับรถพูดมาตลอดทาง ในที่สุดก็ถึงเขตเมือง
เฉินหนานตรงไปยังสวนสาธารณะประชาชน เขาต้องไปหาเหนียวให้ช่วยจัดการเรือยอชต์เหล่านั้นก่อน
คราวนี้ขโมยเรือยอชต์มาได้เพียงสี่ลำ ดูเผิน ๆ เหมือนมีไม่มาก แต่คราวนี้ต้องขายได้เงินก้อนโตแน่
นับตั้งแต่ขายเรือยอชต์ในอเมริกาแล้วได้ลิ้มรสผลกำไร เฉินหนานก็เจียดเวลาศึกษาเรื่องเรือยอชต์โดยเฉพาะ
เรือยอชต์ทั้งสี่ลำเป็นรุ่นไจแอนต์ของอาซิมุตจากอิตาลี ลำที่ราคาถูกที่สุดยังมีราคาไม่ต่ำกว่า 70 ล้านหยวน
มูลค่ารวมของทั้งสี่ลำเกิน 300 ล้านหยวน ต่อให้ขายเป็นของมือสอง ขายได้สัก 200 กว่าล้านก็ไม่ยาก
200 ล้านหยวน แทบจะซื้อของที่อยากได้ครบทุกอย่าง
ขายเรือยอชต์ได้เงินเร็วจริง ๆ
เฉินหนานโทรหาเหนียว
“พี่หนาน! อยู่ที่ไหนหรือ?”
ไม่รู้เพราะเหตุใด เฉินหนานรู้สึกว่าเสียงของเหนียวตื่นเต้นอย่างยิ่ง
“ข้าอยู่ที่เดิมในสวนสาธารณะประชาชน ตอนนี้เจ้าว่างหรือไม่? ข้าจะจ่ายเงินให้”
“ว่าง ๆ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”
สิบนาทีต่อมา เหนียวก็มาถึงสวนสาธารณะประชาชน
เหนียวเดินมาหยุดตรงหน้าเฉินหนาน แล้วเหลียวมองซ้ายขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ จึงกดเสียงถามว่า “พี่หนาน จอมโจรลึกลับคนนั้นคงไม่ใช่ท่านหรอกกระมัง?”