เฉินหนานนอนยาวจนถึงบ่าย เมื่อตื่นขึ้นมาก็ล้างหน้าแปรงฟัน ก่อนกินอาหารอยู่ในห้อง
เฉินหนานหยิบข้าวราดหน้าหนึ่งชามกับน้ำอัดลมหนึ่งขวดออกมาจากมิติเก็บของ
กินจนอิ่มหนำแล้ว เฉินหนานก็เริ่มตรวจดูแผนที่ พบว่าห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตรมีฟาร์มขนาดใหญ่หลายแห่ง เหมาะกับความต้องการของเขาพอดี
เฉินหนานออกจากโรงแรม แล้วมุ่งหน้าไปยังเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากฟาร์มเหล่านั้น
เมืองเล็กแห่งนี้มีประชากรราว 5,000 คน บ้านเรือนสองข้างถนนดูคล้ายกับบ้านในประเทศจีนช่วงทศวรรษ 1980 ถึง 1990 ส่วนพื้นถนนก็ดูเหมือนไม่ได้รับการซ่อมบำรุงมานาน เป็นหลุมเป็นบ่อไปหมด
เฉินหนานเดินเที่ยวในเมืองเล็กแห่งนี้ ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงก็เดินทั่วแล้ว
ในเมืองเล็กแห่งนี้มีร้านขายปืนอยู่ 2 ร้าน ร้านหนึ่งอยู่ทางเหนือ อีกร้านอยู่ทางใต้
เป็นอย่างที่หนิวต้าจ้วงบอกไว้ ร้านขายปืนในเมืองเล็ก ๆ มีระบบรักษาความปลอดภัยเทียบกับในเมืองใหญ่ไม่ได้เลย ตัวร้านเป็นเพียงอาคารบ้านเรือนธรรมดา ขับรถกระบะพุ่งชนก็พังเข้าไปได้อย่างง่ายดาย
ขอแค่พุ่งชนประตูร้านขายปืนจนเปิดได้ เฉินหนานที่มีมิติเก็บของก็สามารถกวาดของทั้งร้านจนเกลี้ยงได้ภายในเวลาไม่ถึง 10 วินาที
ยิ่งไปกว่านั้น เฉินหนานยังไม่เห็นสถานีตำรวจในเมือง ทำให้ลงมือได้สะดวกขึ้นมาก
ปืนและกระสุนทั้งหมดในร้านทั้งสองแห่งนี้ ตกเป็นของเฉินหนานอย่างแน่นอน
คืนนี้ลงมือเลย!
เมื่อสำรวจสภาพในเมืองเล็กจนทั่วแล้ว เฉินหนานก็เดินเท้าออกจากเมือง
พอพ้นเขตเมือง เฉินหนานก็เอารถออกมา ขับไปยังสถานที่รกร้างไร้ผู้คน
เมื่อขับผ่านป่าแห่งหนึ่ง เฉินหนานก็จอดรถ เก็บรถเข้าไปในมิติเก็บของแล้วเดินเข้าไปในป่า จากนั้นจึงหยิบบ้านตู้คอนเทนเนอร์ที่ซื้อมาในประเทศจีนออกมา