เฉินหนานซื้อกระบองไฟฟ้ามา 1,000 อัน วิทยุสื่อสาร 100 เครื่อง โดรน 100 ลำ และเครื่องปั่นไฟ 20 เครื่อง
เมื่อไปถึงยุคโบราณ หากสิ่งของเหล่านี้เสียขึ้นมาก็คงไม่มีที่ให้ซ่อม เฉินหนานจึงเตรียมไว้มากหน่อย เผื่อเหลือดีกว่าขาด
จากนั้นเฉินหนานยังซื้อเครื่องตีเหล็กไฟฟ้ามาอีกหลายเครื่อง เผื่อไว้ใช้ หากกองกำลังขยายใหญ่ขึ้นก็ต้องสร้างอาวุธใหม่ การมีเครื่องตีเหล็กไฟฟ้าสักสองสามเครื่องย่อมสะดวกกว่า
สิ่งของเหล่านี้มีจำนวนไม่มาก รวมแล้วใช้เงินไปไม่ถึง 200,000 หยวน
เพราะมีจำนวนไม่มาก จึงไม่จำเป็นต้องสั่งจอง เฉินหนานซื้อทั้งหมดแล้วเก็บเข้าไปในมิติเก็บของทันที
สิ่งของทั้งหมดข้างต้นล้วนเป็นของที่ต้องใช้ในสนามรบ จัดอยู่ในหมวดอาวุธยุทโธปกรณ์ ช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการต่อสู้ของกองทัพได้
ส่วนเสบียงอาหาร เฉินหนานขี้เกียจซื้อ ค่อยไปหาทางเอาที่อเมริกา
ถัดมาเป็นเสื้อผ้า โดยเฉพาะเสื้อผ้าสำหรับฤดูหนาว
ฤดูหนาวในยุคโบราณหนาวจนคนแข็งตายได้ ดังนั้นทั้งเสื้อขนเป็ด เสื้อคลุมทหาร รองเท้ากีฬา และรองเท้ากันหนาวล้วนต้องเตรียมไว้
นอกจากนี้ยังต้องจัดหาเสื้อผ้าชาวบ้านทั่วไปในรูปแบบสมัยราชวงศ์ถังและซ่งด้วย ช่วงแรกที่กำลังยังอ่อนแอ จำเป็นต้องวางตัวให้ถ่อมตนและพยายามกลมกลืนเข้ากับสังคมนั้น
หากเฉินหนานพาลูกน้องกลุ่มหนึ่งสวมเสื้อขนเป็ดกับกางเกงยีนส์สมัยใหม่เดินอวดโฉมอยู่กลางถนนในยุคโบราณ คาดว่าคงดึงดูดคนของทางการมาในทันที
เฉินหนานหาร้านผลิตเสื้อผ้าร้านหนึ่งทางอินเทอร์เน็ต แล้วสั่งชุดชาวบ้านแบบสมัยราชวงศ์ถังและซ่ง 5,000 ชุด
จากนั้นยังหาร้านผลิตเสื้อผ้าอีกหลายแห่ง สั่งเสื้อคลุมทหาร 5,000 ตัว เสื้อขนเป็ด 5,000 ตัว กางเกงบุผ้าฝ้าย 5,000 ตัว เสื้อไหมพรม 5,000 ตัว รองเท้าบุผ้าฝ้าย 5,000 คู่ รองเท้ากีฬา 5,000 คู่ และอื่น ๆ