ฉันแต่งหญิงไลฟ์สดในโลกหลอน จากนั้นก็ดังระเบิด!

ตอนที่ 3 คุณเป็นผู้ชายจริง ๆ หรือ? คุณเป็นผู้ชายได้ยังไง!

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

จากปากของหญิงสาวผมชมพูผู้งดงามจนแทบไม่น่าเชื่อ กลับเปล่งเสียงทุ้มต่ำเซ็กซี่แบบผู้ชายออกมา ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นยิ่งใหญ่กว่าที่คิดไว้มาก

ผู้ชมราวกับได้เห็นสิ่งที่น่าพิศวงเกินกว่ามนุษย์จะเข้าใจ สมองหมุนตามไม่ทัน ความคิดว่างเปล่า

...ห๊ะ?

ไม่เพียงผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดนับไม่ถ้วนที่ตะลึงงัน แม้แต่ผู้ที่แอบดูอยู่หลายคนก็ตกใจจนโผล่ขึ้นมา ทั้งหน้าจอเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

ด้านหลังชื่อผู้ชมจะมีป้ายระดับกำกับอยู่ นั่นคือระดับของผู้เล่นที่เป็นสตรีมเมอร์อยู่แล้ว เมื่อครู่มีป้ายทองระดับ A วาววับวูบผ่านไปเป็นกลุ่มใหญ่ ทำให้ตาลายไปหมด

แม้แต่ซวีซ่งก็ยังอึ้ง

ห้องถ่ายทอดสดมีผู้เล่นระดับสูงมามากมายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

จริง ๆ แล้วความตกใจของผู้ชมไม่ได้ทำให้ซวีซ่งแปลกใจนัก เพราะเขายังตกใจตัวเองตอนส่องกระจกหลังเปลี่ยนชุดเลย เดาได้ไม่ยากว่าผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดจะทำหน้าอย่างไรเมื่อรู้ว่าเขาเป็นผู้ชาย

แต่ความบ้าคลั่งของข้อความตอนนี้ยังคงทำให้เขาประหลาดใจอยู่บ้าง

"ใช่ ผมเป็นผู้ชาย" ซวีซ่งรู้สึกว่าปฏิกิริยาของคนอื่นช่างน่าสนุก จึงยิ้มแล้วพูดว่า "การแต่งหญิงก็เพื่ออรรถรสในการถ่ายทอดสด ดูเหมือนผลจะดีไม่น้อยเลย"

[เหวินหยวนซ่าตี้: แค่ดีที่ไหนกัน มันสะเทือนใจมากต่างหาก!!!]

ผู้ชมยังคงไม่อยากเชื่อ มองเธออย่างตะลึง หรือตอนนี้ควรเรียกว่าเขา?

[อาหวี่001: คุณเป็นผู้ชายจริง ๆ เหรอ?! คุณเป็นผู้ชายได้ยังไง!!!]

[ฆ่าตัวตายกลางทางแล้วเปิดไลฟ์: ไม่! ฉันไม่เชื่อ! ฉันเริ่มชอบเธอแล้วแท้ ๆ กลับบอกว่าเป็นผู้ชายงั้นเหรอ?!]

[มนุษยชาติพ่ายแพ้ยับเยิน: เป็นผู้ชายจริง ๆ เหรอ???]

[รับซื้อกระดูกมนุษย์ราคาสูง: ไม่ใช่สิ จริง ๆ แล้วคุณเป็นผู้หญิงใช่ไหม? แค่เปลี่ยนเสียงเป็นผู้ชายปลอม ๆ งั้นเหรอ? แบบนี้ก็ได้อรรถรสดีเหมือนกันนะ ถ้ายอมรับ ฉันจะสั่งพวงหรีดให้!]

ซวีซ่งยักไหล่: "แต่ผมเป็นผู้ชายจริง ๆ"

[รับซื้อกระดูกมนุษย์ราคาสูง: ฉันไม่เชื่อ!! เอาออกมาให้ฉันดูสิ!!!]

[นักสะสมศพ: ...]

[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่: ลูกคิดแทบจะทุบหน้าฉันแล้ว แต่ฉันก็อยากดูเหมือนกัน]

[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่: ถ้าคุณยอมถอด ฉันจะสั่งธงนำวิญญาณให้ทันที]

[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่: ถ้าไม่รู้จักสามารถไปดูที่หน้ากากของขวัญ ฉันพูดแล้วทำตามที่พูด]

พูดจบ ผู้มีระดับ A ที่ใช้ไอดีว่า[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่]ก็สั่งของขวัญ[กระดาษส่งศพ]มูลค่า 90,000 เหรียญวิญญาณให้ทันที

[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่: นี่คือความจริงใจของฉัน]

[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่: ฉันไม่ขาดเงิน และไม่ต้องการเงินมากมาย แม้แต่จะให้ทั้งหมดก็ได้]

นี่เป็นของขวัญที่แพงไม่น้อยแล้ว และ[ธงนำวิญญาณ]ที่เขาพูดถึงนั้น มีมูลค่าสูงถึงหลักล้านเหรียญวิญญาณ ซื้อไอเทมป้องกันตัวได้เลยทีเดียว

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดแตกตื่นกันทันที

ที่ผู้ชมตกใจคือความใจกว้างของผู้มีระดับสูง เพราะการหาเงินในโลกจำลองไม่ใช่เรื่องง่าย ทุกคนได้ทีละไม่กี่เหรียญวิญญาณ มีออเดอร์ร้อยกว่าเหรียญก็ถือว่าโชคดีสุด ๆ แล้ว

สำหรับคนส่วนใหญ่ หลักล้านมีแต่ในฝันเท่านั้น

ดังนั้น การถอดเสื้อผ้าแป๊บเดียวแล้วได้เงินพอซื้อไอเทมป้องกันตัว สำหรับคนส่วนใหญ่แล้วคุ้มเหลือเกิน ไม่ต้องลังเลแม้แต่วินาทีเดียว

การขายวิญญาณเพื่อแลกชีวิตเป็นเรื่องปกติมากสำหรับคนในโลกนี้ ความสุภาพเรียบร้อย เกียรติยศ และความละอายแทบไม่มีอยู่จริง โดยเฉพาะในโลกจำลอง

แต่ซวีซ่งปฏิเสธ

"ขอบคุณสำหรับของขวัญของคุณ[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่] แต่ผมเป็นผู้ชายจริง ๆ จะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจ" เขาพูด

ซวีซ่งเริ่มจนใจ ละทิ้งความพยายามจะสื่อสารกับคนในโลกนี้โดยสิ้นเชิง: "ผมไปสำรวจโลกจำลองแล้ว ส่วนใหญ่จะไม่ดูข้อความ และมักจะตอบเฉพาะคำถามที่เกี่ยวกับโลกจำลอง บาย~"

ไม่มีใครตอบคำถามของเขาเลยแม้แต่น้อย แต่หลังจากอ่านคู่มือผ่านด่านที่เพื่อนร่วมงานดี ๆ เขียนไว้ ในใจเขาก็มีคำตอบอยู่บ้างแล้ว

ที่คิดว่าจะได้คำตอบจากข้อความในห้องถ่ายทอดสดนี่ก็เพ้อเจ้อไปหน่อย

ส่วนข้อความที่เดิมทีตื่นเต้นจนพูดจาเพ้อเจ้อก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามอีกครั้ง

[มนุษยชาติพ่ายแพ้ยับเยิน: 555555 คนขี้เกียจเองก็มีวันถูกปฏิเสธ 55555!]

[ผู้โชคร้ายอันดับหนึ่งของโลก: คนขี้เกียจ คุณอาจได้เจอคนที่ไม่อยากมีชีวิตอยู่เหมือนคุณแล้วล่ะ โชคดีจริง ๆ]

[ฆ่าตัวตายกลางทางแล้วเปิดไลฟ์: งั้นฆ่าตัวตายด้วยกันไหม?]

[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่: ...]

[โจนี่: เอาจริงดิ? สตรีมเมอร์ปฏิเสธจริง ๆ เหรอ???]

[คนไม่แบกความเครียด: โว้ย! สาวสวยรู้ไหมว่าปฏิเสธอะไรไป! นั่นคือความเอ็นดูของผู้มีระดับ A นะ!! ไอเทมป้องกันตัวที่ทำให้เธอผ่านด่านอย่างมีชีวิตได้ด้วยซ้ำ!!!]

[ฆ่าคนด้วยกันไหม: บ้าไปแล้วเหรอ? หรือว่าน้องใหม่คนนี้ไม่เข้าใจน้ำหนักของของขวัญนี้เลย?]

[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่]ให้ของขวัญ[แผ่นป้ายวิญญาณส่งศพ]แก่สตรีมเมอร์[มิราเคิลสตาร์]

[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่]ให้ของขวัญ[โลงศพส่งวิญญาณ]แก่สตรีมเมอร์[มิราเคิลสตาร์]

[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่]ให้ของขวัญ[รถศพส่งวิญญาณ]แก่สตรีมเมอร์[มิราเคิลสตาร์]

...

[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่]ส่งของขวัญไม่หยุด ทีละหลายหมื่นหลายหมื่น

ตอนแรกซวีซ่งเหลือบเห็นหน้าจอยังขอบคุณอยู่สองสามครั้ง ต่อมาก็ยอมแพ้ ตั้งใจศึกษาโลกจำลองแทน

ถึงขนาดที่เมื่อ[ขี้เกียจมีชีวิตอยู่]ไม่ยอมแพ้ ส่งของขวัญ[ธงนำวิญญาณ]มูลค่าหลักล้านให้จริง ๆ เขาก็ไม่ทันสังเกต แค่มองออกไปนอกถ้ำอย่างตั้งใจ

[ชั่วร้ายกว่านางฟ้านิดหน่อย: ...]

[อยากนอนอย่างเดียว: ฉันยอมแพ้ ฉันยอมแพ้จริง ๆ ฉันคุกเข่าให้สตรีมเมอร์แล้ว]

[777: เข้าใจแล้ว สตรีมเมอร์เล่นกลอุบายยั่วให้อยากได้นี่เอง! ฉันเรียนรู้แล้ว!!!]

[ฉันน่ารักแล้วไง: ไม่ไม่ไม่ คนธรรมดาต่อให้รู้ก็ทำไม่ได้หรอก! สตรีมเมอร์พึ่งพาโมเดลหน้าตาล้วน ๆ เลย!]

และต่อจากนั้น ก็มีผู้ชมกลุ่มใหญ่ที่ถูกประกาศของขวัญมูลค่ามหาศาลดึงดูดให้เข้ามา ทำให้จากเดิมที่มีคนหลายพันในห้องถ่ายทอดสด เพิ่มเป็นสองหมื่นคนในพริบตา ความร้อนแรงของห้องถ่ายทอดสดพุ่งขึ้นมาอยู่ที่ห้าของอันดับมือใหม่ทันที

จากนั้น ฉากที่คุ้นเคยก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

[โว้ย สตรีมเมอร์สวยจัง! ฉันประกาศเลยว่าเธอคือภรรยาใหม่ของฉัน!]

[อะไรนะ?! นี่มันเป็นผู้ชายจริง ๆ เหรอ???]

[ฉันไม่เชื่อ! พวกแกหลอกแน่ ๆ! เธอสวยขนาดนี้ มองยังไงก็เป็นผู้หญิงน่ารัก! จะเป็นผู้ชายได้ยังไง!!!]

ส่วนซวีซ่งก็ยิ้มทักทายเพื่อนร่วมทีมแล้ว

"สวัสดี" เขาเอ่ยทักทายคนสามคนที่เดินเข้ามาในถ้ำอย่างเป็นมิตรก่อน "ผมคือ[มิราเคิลสตาร์] เข้าโลกจำลองครั้งแรกวันนี้ เรียกผมว่าสตาร์ก็พอ"

ผู้ชมที่เพิ่งเข้ามาไม่นานระเบิดทันที: [โว้ย เป็นผู้ชายจริง ๆ ด้วยเหรอ???]

เสียงทุ้มเซ็กซี่ที่ไม่อาจเข้าใจผิดได้ กับใบหน้าสวยงามน่ารักสุด ๆ แบบนั้น รวมกันได้ยังไงนะ?!

เพื่อนร่วมทีมสามคนที่เพิ่งเดินมาก็ตกใจร้องเสียงหลง: "คุณเป็นผู้ชาย???"

ซวีซ่ง: "..."

ซวีซ่งอดยิ้มมุมปากไม่ได้ จงใจลดเสียงต่ำลงพูดว่า: "อืม ผมเป็นผู้ชาย"

เพื่อนร่วมทีมสามคนถึงกับแสดงสีหน้าตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม ความชื่นชมและความเขินอายที่เพิ่งฉาบอยู่บนใบหน้าแตกร้าวไปหมด พวกเขาทำท่าทางโวยวายใส่เขาอย่างสิ้นหวัง ระบบภาษาเสียระเบียบทันที

"โว้ย...ฉัน...เธอ...ห๊ะ?"

"ห๊ะ? เธอ? ไม่ใช่? เธอ?"

"ผู้...ผู้ชาย? ห๊ะ...ห๊ะ?"

ซวีซ่งกลั้นหัวเราะไม่อยู่ หลุดขำออกมาในที่สุด

เขายอมรับ ตั้งแต่แรกที่ต่อต้าน ลังเล ยอมรับ จนถึงปลงได้ มาถึงตอนนี้กลายเป็นความสนุก

เขาเริ่มรู้สึกว่าการแต่งหญิงไปแหย่คนอื่นเป็นเรื่องสนุกไม่น้อยเลยทีเดียว

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป