“หลินหร่าน……นี่เป็นจดหมายฉบับแรกที่ฉันเขียน คิดไม่ถึงว่าจะต้องเขียนในสถานการณ์แบบนี้”
“ก่อนจะยกปากกาขึ้นมา ฉันมีเรื่องในใจมากมายอยากระบาย แต่พอหยิบปากกาขึ้นมาแล้ว กลับไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี”
“งั้นขอพูดถึงเรื่องโชคชะตาก่อนก็แล้วกัน แต่ก่อนอื่น ฉันขอถามเธอสักคำ”
“เธอเชื่อเรื่องโลกคู่ขนานไหม?”
“ในอีกโลกหนึ่ง เธอเข้มแข็งกว่า ดุดันกว่า วิธีจัดการก็หลากหลายกว่า”
“เราผ่านเรื่องแย่ ๆ และเรื่องดี ๆ มามากมาย ราวกับโชคชะตาจับเราไว้ด้วยกัน แล้วต้องหาผู้ชนะให้ได้”
“ผลคือฉันแพ้ และแพ้อย่างสิ้นเชิง”
“รักและเกลียด ความเจ็บปวดและความปรารถนา หลายคืนวันอันไม่รู้จบที่คลุกคลีกัน ฉันกลายเป็นผู้ศรัทธาที่ภักดีที่สุดของเธอ”
“ฉันคิดว่าโชคชะตาเป็นเส้นทางที่ถูกกำหนดไว้แล้ว เราจะต้องพัวพันกันจนตาย”
“แต่ตอนนี้ฉันเพิ่งรู้ ระหว่างคนกับคน ความคิดเพียงเสี้ยววินาที ก็ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปราวฟ้าพลิกแผ่นดิน”
“ฉันโชคดีมาก ที่ได้มีเส้นทางที่นำไปสู่ความสุข”
“แต่เส้นทางนี้กำลังหลงทิศ”
“เมื่อเธออ่านจดหมายฉบับนี้ ฉันได้ออกเดินทางเพื่อค้นหาทิศทางนั้นแล้ว”
“เธอจะอวยพรฉันใช่ไหม?”
“แม้เส้นทางกลับบ้านจะมืดมิด แต่ฉันไม่เสียใจที่ได้พบเธอที่นี่”
“ฉันหวังว่าทุกภพทุกโลกคู่ขนาน เธอจะมีความสุข และใช้ชีวิตอย่างสนุกสนาน”