ซูหว่านอวี๋เงยหน้ามองตู้หาวอย่างรวดเร็ว แล้วตอบเสียงเบา "อือ"
สีหน้าเย็นชา แต่ในใจรู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี
เรื่องของหลินหร่าน ตู้หาวหักหลังเธอ
หลังจากนั้นเธอก็จัดการลบและบล็อกไอ้หมอนี่ทันที ส่วนตู้หาวก็ไม่ได้หาทางติดต่อเธออีก
ถึงแม้หลินหร่านจะไม่เอาเรื่องถึงที่สุด ในโรงเรียนก็มีคนเชื่อเธอ บางคนเชื่อหลินหร่าน
แต่ต่อหน้าลู่เฟิง ซูหว่านอวี๋ก็อดรู้สึกผิดไม่ได้จริง ๆ
เธอก้มหน้าลง แกล้งทำเป็นจัดระเบียบสมุดโน้ต
ตู้หาวนั่งลงแล้วพูดกับเธอ "หว่านอวี๋ เธอเป็นอัจฉริยะคณะศิลปะแท้ ๆ ทำไมมาทำงานเป็นพนักงานธุรการล่ะ?"
ซูหว่านอวี๋เงยหน้า ยิ้มฝืน ๆ "ฉันก็แค่...หางานทำไปก่อนเพื่อประทังชีวิต"
"ประทังชีวิต?" ตู้หาวเลิกคิ้ว "ถ้าต้องการแบบนั้น มาหาฉันสิ"
"บริษัทบ้านฉันมีธุรกิจอยู่ที่จิงเป่ยด้วย จัดการตำแหน่งให้เธอ ไม่ดีกว่าอยู่บริษัทเล็ก ๆ แบบนี้เหรอ?"
คำพูดนี้ตรงไปตรงมาอย่างโจ่งแจ้ง
สีหน้าของลู่เฟิงมืดลงทันที
"คุณตู้ เราคุยเรื่องโปรเจกต์กันก่อนดีกว่า"
"ก็ได้ คุยเรื่องโปรเจกต์"
ตู้หาวเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ยกขาขึ้นไขว้กัน "สัญญาฉันดูแล้ว โดยรวมไม่มีปัญหา แค่มีรายละเอียดบางจุดที่ต้องแก้"
ลู่เฟิงขมวดคิ้ว "สัญญานี้คุยกับทางบริษัทคุณไปแล้ว ทั้งสองฝ่ายยืนยันแล้วว่าไม่มีปัญหา"
"แล้วยังไง?" ตู้หาวกางมือ "ตอนนี้ฉันเป็นคนรับผิดชอบโปรเจกต์นี้ ฉันว่ามีปัญหาก็คือมีปัญหา"
บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที
เจิ้งจือเจี๋ยรีบออกมาประสาน "คุณตู้ คุณว่าต้องแก้ตรงไหนบ้าง? เราคุยกันได้"
"ได้สิ" ตู้หาวยิ้ม รอยยิ้มนั้นแฝงความสะใจอย่างมุ่งร้าย